Blog Archives

จริตฤดี

May 22, 2011

Tweetฤดี  เป็นผู้หญิงที่รูปร่างสูงได้สัดส่วนผิดไปจากชาวบ้านแถบนี้  ผิวขาว  ถือว่าเป็นผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่ง  ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเองคงไม่เชื่อว่าเธอมีลูกมีผัวแล้ว  เธอมาอยู่ที่นี่เมื่อสองปีก่อน  มีบางคนบอกว่าเธอมาจากเมืองเลย  บางคนแย้งว่าเธอมาจากหนองบัวลำภูต่างหาก…ช่างเถอะ…บางทีเธออาจอยากจะลืมบางสิ่งบางอย่างในที่ที่เธอจากมาก็ได้  อย่าไปรื้อฟื้นความทรงจำของเธออีกเลย  ปล่อยให้มันหายไปกับกาลเวลาเหอะ ฤดีเช่าที่ทำนาเนื้อที่ไม่มาก  พอให้สองแม่ลูกได้อาศัย  จ้างแรงงานทำหมดตั้งแต่  ไถ  หว่าน  ดำ  มีบางคน (หนุ่มและแก่) ถามหาพ่อบ้านของเธอด้วยความอยากรู้และอยากเล่าให้คนอื่นรู้ด้วย  ได้รับคำตอบแบบเศร้า ๆ ว่าอยู่เมืองนอก  คนถามก็เลยไม่กล้าถามอีกทั้งที่อยากถามต่อว่า  ทำไมถึงต้องมาอยู่ที่นี่  หรือว่ากลัวคำตอบ แม้ว่าฤดีจะมาอยู่ที่นี่เพียงแค่  2  ปี  แต่เรื่องราวของเธอกำลังเป็นที่สนอกสนใจของชาวบ้านที่นี่และหมู่บ้านอื่น  เรื่องของเรื่องมันเริ่มมาจาก  เด็กที่ยังไม่หย่านมแม่แต่ดันทะลึ่งไปกินเหล้าขาว  เล่าสู่กันฟังตอนเมาว่า  มีใครหลายคนในหมู่บ้านแอบไปเห็นหนุ่มน้อย  หนุ่มใหญ่ทั้งหมู่บ้านนี้และหมู่บ้านอื่น  แวะเวียนไปที่บ้านของฤดีต่างกรรมต่างวาระกัน  ชวนให้น่าสงสัย  ครั้นไปเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามจากเจ้าตัวกลับได้รับคำปฏิเสธ  จะเซ้าซี้ถามต่อก็กลัวโดนสหบาทาจากหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่เหล่านั้น  เลยต้องเก็บความสงสัยไว้และพากันวิเคราะห์  คาดเดาไปต่าง ๆ นา ๆ ตามวงสนทนาและวงสุรา พอมีเสียงลือแบบนี้ในหมู่บ้าน  คนที่เคยทำก็ไม่ทำ  พฤติกรรมที่เคยเห็นก็ไม่ได้เห็นอีก  แล้วก็ไม่มีใครยอมรับ  ต่างฝ่ายต่างชี้นิ้วใส่กันว่าอีกฝ่ายโกหก  เลยไม่รู้ว่าจะเชื่อใคร ทิดเคนบ่นให้ผมฟังหลังจากเล่าเรื่องจริตฤดีที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านช่วงลงนาด้วยท่าทางหงุดหงิดพร้อมทั้งชวนผมไปหาอะไรแก้หงุดหงิดที่บ้านทิดจ่อย  [...]

โชห่วย-โชว์ห่วย

May 7, 2011

Tweetบรรยากาศในตอนเช้าที่โคกกลางช่วงนี้คือ  พ่อ แม่ ผู้ปกครอง  พากันไปหาซื้อข้าวปลาอาหารที่ร้านขายของชำประจำหมู่บ้าน  บางคนซื้ออาหารสดไปประกอบอาหารเองที่บ้าน  บางคนซื้อหาอาหารสำเร็จเพื่อเตรียมไว้ให้ลูกหลานทานก่อนไปโรงเรียน  รวมทั้งเตรียมสำหรับตัวเองในการลงไปเตรียมที่นาสำหรับหน้านาที่จะมาถึงในอีกไมากีสัปดาห์นี้ ร้านโชห่วย  ร้านขายของชำ  หรือชาวบ้านแถบนี้เรียกว่าร้านค้านี่  ผมไม่แน่ใจนักว่าที่ตำบลโคกกลางจะเหมือนกับที่ในเมืองอุดรหรือเปล่า  คำว่าเหมือนในความหมายของผมคือ  ร้านค้าโชห่วยเหล่านี้ค่อย ๆ ล้มหายตายจากไปที่ละร้านสองร้าน  ร้านที่ยืนหยัดอยู่ได้ต้องทำเหมือน  7 – 11  ละครับ  คือเปิดตลอด  24  ชั่วโมง  แล้วนำวิถีชีวิตความเป็นคนท้องถิ่นมาสู้  นั่นคือการพูดคุยสอบถามทุกข์-สุขกัน  ไม่ใช่พูดเหมือนหุ่นยนต์ที่ลงโปรแกรมไว้ ตอนนี้ผมยังมองไม่ออกหรอกครับว่า  7 – 11  และ  Lotus  Express  ที่รุกคืบเข้ามาสูอำเภอต่าง ๆ มากขึ้นนี่มีผลกระทบกับร้านค้าในหมู่บ้านเหมือนกับที่ตัวเมืองอุดรหรือเปล่า  อาจจะไม่กระทบมากนักนะครับ  ในหมู่บ้านมักจะมีการมานั่งพูดคุยกันเรื่องนั้น  เรื่องนี้ที่ร้านค้าอยู่  ความเป็นอยู่แบบนี้น่าจะยังมีเหมือนเดิม  แต่ร้านโชห่วยที่อำเภอนี่สิครับน่าเป็นห่วง ตอนนี้มีการถมที่ขนาดใหญ่เกิดขึ้นที่อำเภอเพ็ญ  ชาวบ้านแถวนั้นเล่าว่าจะเป็นสถานที่ก่อสร้าง  Lotus  ที่กว้างขนาดนั้นถ้าสร้างจริงผมว่าน่าจะขนาดยูดีหรือไม่ก็อาจจะโตขนาดเลี่ยงเมืองก็เป็นได้…

ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่

April 20, 2011

Tweetบล็อกนี้ตั้งใจจะนำเสนอผลงานทางด้านพัฒนาชุมชนรวมทั้งงานอื่นที่เกี่ยวข้อง  ภาพบนหัวบล็อกเลยเปลี่ยนไปตามฤดูกาลของชาวบ้านแถบนี้  ที่กำลังจะเข้าสู่บุญเดือนหกแล้วลงทำนาซึ่งเป็นอาชีพหลักของคนที่นี่  แต่หาภาพบุญเดือนหกแบบสวย ๆ ยากเต็มทีเลยต้องข้ามไปเอาภาพนี้มาแก้ขัดไปก่อน  ตอนที่หาภาพนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ครับ ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่  เป็นขนบธรรมเนียมของชาวอีสานที่ปฏิบัติสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน  ฮีต คือ จารีต คือ ธรรมเนียม  ประเพณี  ความประพฤติที่ดี  ที่คนรุ่นก่อนกำหนดให้ปฏิบัติในแต่ละเดือนทั้งสิบสองเดือน  อย่างที่ผ่านมาเราก็ได้ทำแล้ว เดือนอ้าย  บุญเข้ากรรม  เป็นกิจกรรมของพระที่เราคุ้นเคยกันดีในพิธีเข้าปริวาสกรรม เดือนยี่  บุญคูณลาน  หลังจากเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วก็ทำบุญเพื่อทำให้ข้าวในนาอุดมสมบูรณ์ เดือนสาม  บุญข้าวจี่  ชาวบ้านจะร่วมกันทำบุญตักบาตรในช่วงเทศกาลวันมาฆบูชา เดือนสี่  บุญผะเหวด  อันนี้ไม่ต้องอธิบายมากรู้กันทุกคน เดือนห้า  เพิ่งผ่านไปคือ  บุญสงกรานต์  เป็นการทำบุญขึ้นปีใหม่  แต่คนส่วนใหญ่มัวแต่สาดน้ำเลยไม่รู้ว่าเป็นบุญ เดือนหก  บุญบั้งไฟ  ที่กำลังจะมาถึง  จัดก่อนฤดูทำนาเพื่อเป็นการขอให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล เดือนเจ็ด  บุญซำฮะ  ถ้าเป็นคนกุงเตบแบบผมจะออกเสียงเป็น  ชำระ  นั่นเองครับ  เป็นการทำบุญเพื่อชำระสิ่งไม่ดีที่เป็นเสนียดจัญไรออกไปจากหมู่บ้าน เดือนแปด  บุญเข้าพรรษา  อันนี้เราก็คุ้นเคยดี เดือนเก้า  บุญข้าวประดับดิน  เป็นการทำบุญเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว  ส่วนมากจะจัดกันในวันแรม  14  ค่ำ [...]

ไว้ใจ

April 8, 2011

Tweetวานนี้นั่งคุยกับพี่ พช. ที่อำเภอ  พี่เขาเล่าให้ฟังว่า  เครือข่ายกองทุนหมู่บ้านไม่ยอมให้ พช. เข้าไปตรวจสอบบัญชี  เหตุผลของเขาคือเขาบอกว่า  เขาเป็นนิติบุคคลแล้วและเขาอบรมการทำบัญชีมาอย่างหนักแล้วรู้เรื่องพวกนี้ดี  เพราะฉะนั้นไม่จำเป็นต้องมีใครไปตรวจสอบเขา ผมดีใจครับที่ไม่ได้อยู่ในฐานะที่รับผิดชอบเรื่องกองทุนหมู่บ้าน  แค่ทางอำเภอมีคำสั่งให้เข้าไปตรวจสอบบัญชีเบื้องต้น  ก่อนส่งให้ พช. อำเภอตรวจสอบนี่ก็หนักใจจะแย่แล้ว  เงินมันมากครับ  ไม่อยากเข้าไปยุ่ง  และผมเชื่อของผมว่าคนที่อยากเข้าไปยุ่งกับเงินจำนวนมากที่ไม่ใช่ของตัวเองแบบนี้คิดอะไรอยู่แน่ ๆ  ก็มันไม่ได้บังคับกันนี่ครับว่าเอ้ย แกเข้าไปจัดการหน่อยนะ ขอร้องล่ะ และไอ้ที่ผมหัวร่อมิได้ร่ำให้มิออกก็คือว่า  มันมีหนังสือจากกรมส่งเสริมฯ ให้ อบต. สมทบงบประมาณให้กับกองทุนสวัสดิการชุมชน  หรือกองทุนวันละบาท  ประมาณว่า อบต.  1  ส่วน  ประชาชน  1  ส่วน  รัฐบาล  1  ส่วน  แล้วพี่แกที่จัดการเรื่องกองทุนหมู่บ้านอยู่ไปโฆษณากับชาวบ้านเพื่อระดมทุนแล้ว  น่าจะได้ทุนมาโขอยู่เหมือนกัน  ถามว่าหลักการนี้ดีมั้ย  ตอบว่าหลักการนี้ดีครับ  แต่ให้เงินไปแล้วถามว่าเอาเงินไปทำอะไรมั่ง  ถูกย้อนกลับมาว่าเมิงไม่มีสิทธิ์มาถามกรู  กรูโตพอแล้ว  แบบนี้ใครจะกล้าให้เงินไปล่ะ

เกณฑ์ชาวบ้านไปงานเกษตรอินทรีย์

April 5, 2011

Tweetปีที่ผ่านมา  ช่วงที่มีการชิงมวลชนกันนั้น  มีการเกทับกันว่ามวลชนข้างฉันมากกว่าข้างแก  อีกฝ่ายก็ออกมาบอกว่า  ที่มันมากน่ะเพราะแกจ้างมาน่ะซี  ต้องข้างฉันสิของจริง  มาด้วยใจทั้งนั้น  แล้วก็ตอบโต้สาดน้ำลายใส่กันไปมาว่ามวลชนของฝ่ายตนนั้นเป็นของจริง  ไม่มีการว่าจ้างมา(ทำยังกะว่าผู้ชมอย่างผมไม่รู้งั้นแหละ) ผมไม่รู้ว่ากระทรวงอื่น ๆ เขามีการเกณฑ์คนไปงานอย่างนี้บ้างหรือเปล่า  เท่าที่เคยเห็นก็มีกระทรวงศึกษาที่ใช้นักเรียนในสังกัดเป็นหลัก  และกระทรวงมหาดไทยนี่ล่ะครับที่เป็นเจ้าตำหรับในการเกณฑ์ชาวบ้านไปร่วมงานต่าง ๆ กันเป็นประจำเลยก็ว่าได้  ซึ่งผมไม่ค่อยเข้าใจผู้หลักผู้ใหญ่เท่าไหร่หรอกครับว่าจะดีอกดีใจอะไรกันนักหนาก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าลูกน้องเกณฑ์คนมาต้อนรับ  ขึ้นเวทีไปนี่น้ำตาไหลพรากเชียว ชาวบ้านเองเขาก็รู้นะครับว่าเขาเป็นคนสำคัญ  เพราะฉะนั้นค่าเดินทาง  ค่าเบี้ยเลี้ยง  หรือค่าอาหาร  ต้องได้มาก ๆ อย่างน้อยต้องเท่ากันหรือจะดีที่สุดถ้าได้มากกว่าเพื่อนบ้านตำบลใกล้ ๆ กันนี่  ไม่อย่างนั้นเขาไม่ไปหรอกครับ  หลัง ๆ มานี่ติดครับผู้ใหญ่บ้านเรียกประชุมยังถามหาค่าเดินทางเลย(ฮา) งานเกษตรอินทรีย์ที่ทางจังหวัดอุดรธานีจัดขึ้นมาและให้แต่ละอำเภอเกณฑ์คนมาร่วมชมงานนั้น  ผมว่าถ้าทำดี  มีการบริหารจัดการที่ดี  สถานที่เหมาะสม  คงไม่ต้องมีการเกณฑ์คนให้มาร่วมงานแน่นอนครับ  เมื่อรู้ว่าทางอำเภอให้ผมพามวลชนในพื้นที่ไปร่วมงาน(แบบออกเงินเอง อำเภอไม่มีให้)  ผมก็พอนึกภาพออกแล้วล่ะครับว่างานมันจะเป็นยังไง  ซึ่งพอได้มาจริง ๆ ก็ไม่ผิดคาดแต่อย่างใด  ดีหน่อยที่  อบจ.อุดรธานี  นำนวัตกรรมของเค้ามาโชว์  ส่วนอื่นเห็นมีแต่บูธขายปุ๋ยเคมี  สงสัยอยู่เหมือนกันว่ามันอินทรีย์ตรงไหน(วะ)