อย่างที่บอกไปว่าเกมละลายพฤติกรรมส่วนมากจะใช้ในการเริ่มการอบรม  หรือการอบรมที่มีหลายหัวข้อ  เราสามารถใช้เกมละลายพฤติกรรมไปใช้ประกอบการอบรมได้  เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมของผู้เข้าอบรม  และเป็นการสร้างบรรยากาศ  กระตุ้นให้เกิดการอยากเรียนรู้  โดยการใช้เวลาสั้น ๆ ประมาณ  5 – 10  นาที  เกมละลายพฤติกรรมอีกแบบหนึ่งใช้ในการแนะนำให้ผู้เข้าอบรมรู้จักกัน  แต่ในที่นี้จะขอพูดเฉพาะแบบอุ่นเครื่องที่ เหน่ง คนพอชอ ใช้บ่อย ๆ ครับ

เกมในงานที่ อบต.จอมศรี

การอุ่นเครื่องด้วยการทดสอบความพร้อม โดยวิทยากรนำผู้เข้าอบรมทำอะไรบางอย่างพร้อม ๆ กัน  เท่าที่เหน่ง คนพอชอ เคยเห็นมีการปรบมือเป็นจังหวะ  หรือการปรบมือแบบอื่น ๆ ที่วิทยากรออกแบบหรือคิดมา  แล้วเอ่ยชื่อองค์กรหรือคำ ๆ หนึ่งเพื่อเป็นการปลุกจิตสำนึก  เช่น  ปรบมือ  1  2  3  แล้วเอ่ยคำว่า  สู้  เป็นต้น

การอุ่นเครื่องด้วยการทักทาย เป็นการกล่าวทักทายกับผู้เข้าอบรม  ด้วยการถามสารทุกข์สุขดิบ  ถามข่าวที่เกิดขึ้น (ในท้องถิ่นนั้น ๆ)  หรืออาจจะให้ผู้เข้าอบรมมาเล่าอะไรให้ฟัง (เหมือนในภาพประกอบ)  เช่น  เล่าความเป็นมาของการได้มาร่วมอบรม  หรือวิทยากรอาจจะเล่าถึงหัวข้อที่จะอบรม  ความสำคัญ  การนำไปใช้ต้องทำอย่างไรบ้าง  เป็นต้น

การอุ่นเครื่องด้วยเพลง ยิ่งวิทยากรเล่นกีต้าร์เป็น  ร้องเพลงเพราะด้วยแล้วล่ะก็  การอุ่นเครื่องแบบนี้จะดีมาก  อาจใช้เพลงที่วิทยากรแต่งขึ้นมา  และถ้าจะให้ดีต้องมีท่าทางประกอบ  มีเนื้อเพลงให้กับผู้เข้าอบรมร้องตามไปด้วย

ต่อจากนั้นถึงจะมาถึงการแนะนำตัวของผู้เข้าอบรมครับ  และผมขอยกยอดไปคราวต่อไปแล้วกันครับจะมาเล่าให้ฟังต่อ…

ละลายพฤติกรรมผู้ร่วมอบรมกลุ่มแม่บ้าน

เกมส์ละลายพฤติกรรมเป็นเทคนิคการอบรมประเภทหนึ่ง  ที่ใช้เกมส์เป็นสื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน  ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม  จากที่เคยเคร่งขรึม  สงวนท่าที  ไม่กล้าแสดงออก  มาเป็นยิ้มแย้มแจ่มใส  กล้าแสดงออก  ร่วมกันสร้างบรรยากาศให้ทุก ๆ คนรู้จักกัน  เกิดเป็นสัมพันธภาพที่ดีต่อกันอีกด้วย

คนที่เคยไปอบรมคงจะคุ้นเคยกับเกมส์ประเภทนี้  วิทยากรกระบวนการมักจะใช้เป็นกิจกรรมแรก ๆ ในการฝึกอบรม  เพื่อละลายพฤติกรรมของผู้เข้าอบรมให้เปิดใจทำความรู้จักกัน  ให้กล้าแสดงออก  เช่น  การถามชื่อ  การแนะนำตัวเอง  วิทยากรจะมีเทคนิคในการที่จะให้เรารู้จักกับคนอื่น ๆ ได้ไม่ยาก  วิทยากรแต่ละคนก็มีเทคนิคไม่เหมือนกัน

สิ่งที่วิทยากรกระบวนการจะต้องคำนึงถึงเมื่อใช้เกมส์ประกอบการฝึกอบรม  อันแรกคือ  อายุ ต้องสนใจอายุของผู้เข้าอบรมด้วย  การให้ผู้เข้าอบรมลุก นั่งบ่อย ๆ คนที่มีอายุมากจะลำบาก  อันต่อมาคือ เพศ ผู้หญิงควรมีเกมส์ที่สนุกสนาน  ร้องรำทำเพลง  ส่วนผู้ชายควรใช้เกมส์แบบแข่งขัน  ลำดับต่อมาคือ ประสบการณ์ของผู้เข้าอบรม  และเวลาในการใช้เกมส์ก่อนเข้าสู่กระบวนการอบรม  ถ้ามีเวลาน้อยก็อาจใช้วิธีปรบมือแบบเหน่ง คนพอชอ ใช้เป็นประจำครับ (ฮา)

วิทยากรกระบวนการจัดทำแผนชุมชน

แผนชุมชนคือ  กระบวนการเรียนรู้และการจัดการตนเองของคนในชุมชน  พูดง่าย ๆ ตามแบบเหน่ง คนพอชอว่า  แผนที่คนในชุมชนร่วมกันกำหนดอนาคตของชุมชน  โดยการนำข้อมูล  จปฐ.  ข้อมูล  กชช.2 ค  ข้อมูลบัญชีครัวเรือนของชุมชน  จุดแข็ง  จุดอ่อนของชุมชน  มาทำการวิเคราะห์  เพื่อกำหนดเป็นแผน  กำหนดเป็นแนวทางในการพัฒนาชุมชน  โดยใช้กระบวนการเสริมสร้างการเรียนรู้  เป็นแนวทางในการจัดกระบวนการทำแผนชุมชน

ขั้นตอนในการเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้เพื่อจัดทำแผนชุมชน  มีอยู่สาม สี่ขั้นตอนนี่ล่ะครับ  ขั้นตอนแรกคือ การเตรียมวิทยากรกระบวนการครับ  นอกจากวิทยากรจากหน่วยงานราชการแล้วควรจะมีวิทยากรกระบวนการที่เป็นคนในชุมชนด้วย  อาจจะเป็นกรรมการหมู่บ้าน  ผู้นำตามกฏหมาย  ผู้นำอื่น ๆ หรือข้าราชการเกษียณก็ได้ครับ  ขอให้ชาวบ้านศรัทธาและเข้าใจการดำเนินงานของชุมชนครับ

ต่อมาเป็นขั้นตอนที่สองคือ การจัดเก็บและประมวลผลข้อมูล ข้อมูลนี่ผมหมายถึง  ข้อมูล  จปฐ.  ข้อมูล กชช.2 ค  ข้อมูลบัญชีครัวเรือน  ที่ผ่านการรับรองจากการจัดเวทีประชาคมเรียบร้อยแล้ว  ขั้นตอนที่สามคือ กระบวนการเรียนรู้โดยเวทีประชาคม เป็นการนำเอาข้อมูลมาสู่เวทีประชาคม  ที่ให้คนในชุมชน  ร่วมคิด  ร่วมบอก  ร่วมคัดค้านและกำหนดแนวทางการพัฒนาหมู่บ้าน  ที่ต่อมาจะกลายเป็นแผนชุมชนในขั้นตอนที่สี่

ในปีที่ผ่านมา(ปีงบประมาณ 2552) องค์การบริหารส่วนตำบลที่ผมสังกัดอยู่  ได้กำหนดการออกจัดทำแผนชุมชน  แผนสามปี  พร้อมกับโครงการ  อบต.เคลื่อนที่  ซึ่งผมมองว่ามันไม่ประสบความสำเร็จ  การจัดทำแผนชุมชนมันต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งวันครับ  มันต้องใช้เครื่องมือในการระดมความคิดของชาวบ้าน  เครื่องมือที่ผมก็ยังคิดไม่ออกในตอนนี้ว่าจะใช้ตัวไหนถึงจะดี

หน้าตาอันน่าเกลียดของ nengnengneng.net

ผมจะพยายามหาเรื่องมาโม้  มาบ่นให้ท่านฟัง  อย่าเพิ่งเบื่อซะก่อนล่ะ  ผมไม่ได้คาดหวังว่าบล็อกนี้จะมีคนเข้ามาวันละเป็นร้อย  ขอแค่มีคนเข้ามาดูบ้างสักวันละสิบคน  อย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้  ก็ดีแล้วครับ  เข้ามาทุกวันนะครับผมพอใจแล้ว  ผมเข้าใจดีว่าเรื่องโม้เกี่ยวกับพอชอ  พัฒนาชุมชนนั้นไม่ค่อยมีใครที่สนใจในเรื่องแบบนี้หรอกครับ  แต่ว่าข้อมูลที่ผมมีพอจะนำมาเล่าให้ฟังได้  มีอยู่แค่นี้  มันไม่ได้เป็นข้อมูลทางวิชาการอะไรหรอกครับ  เพราะผมไม่ใช่นักวิชาการ  ผมมันแค่เจ้าพนักงาน

เอาเป็นว่า  ผมจะนำบทความห่วย ๆ ของผมมาลงไว้ให้อ่านกันสัปดาห์ละสามถึงห้าบทความครับ  ส่วนจะดีหรือไม่ดีอยู่ที่ผู้อ่านล่ะครับว่าจะอย่างไร  บทความของผมแต่ละเรื่องไม่ยาวนะครับ  ชัดตรงเข้าประเด็นเลย  การอ่านผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์นั้นมันลำบากขนาดไหน  ผมพอจะรู้อยู่  โปรดติดตามกันต่อไปครับพี่น้อง…อย่าทิ้งกัน

พอ login เข้าระบบแล้วหน้าตาเป็นแบบนี้ครับ

ปัญหาของผม(นายเหน่ง)ที่คิดว่าจะต้องเกิดขึ้นแน่นอนคือ  บันทึกข้อมูลระบบสารสนเทศการจัดการฐานข้อมูลเบี้ยยังชีพไม่ทันตามเวลาที่ทางกรมจะกำหนดให้  เหมือนกับกรณีของ  จปฐ.  ที่กว่าจะบันทึกแล้วเสร็จเกือบตาย  อันนี้ก็คงเหมือนกัน  เท่าที่ผม(นายเหน่ง)ตรวจสอบข้อมูลของผู้มีสิทธิ์รับเบี้ยยังชีพ  ทั้งผู้สูงอายุ  ผู้พิการ  ในรายเก่า ๆ มักจะหาหลักฐานบัตรประชาชนไม่เจอ  ต้องอาศัยผู้ใหญ่บ้าน  สมาชิกสภา  อบต.  ให้ช่วยหาข้อมูลให้  บางคนตามมาได้  บางคนไม่เจอ  บางคนไปอยู่กับลูกหลานที่ต่างจังหวัดแล้วก็มี  แถมบางคนไปแบบไม่ทิ้งหลักฐานไว้เลย  ไม่รู้จะไปถามใคร  คนที่ไปอยู่ที่อื่นแล้วขอรับเบี้ยอีกจะได้รู้กันสักทีล่ะครับ  ถ้าซ้ำกัน(เลขบัตร)มันจะไม่บันทึกให้และแจ้งให้เราทราบ

ผู้ที่รับผิดชอบงานนี้  ทั้งเจ้าพัฒน์  นักพัฒน์  หนีไปไหนไม่ได้ล่ะครับ  บางแห่งยังดีที่มีคนช่วย  ส่วนของผมคนเดียวครับพี่น้อง