Blog Archives

เกมละลายพฤติกรรม : อุ่นเครื่อง

March 26, 2010

Tweetผมตั้งใจเขียนให้มันแตกต่างจากคราวที่แล้ว เกมส์ กับ เกม มันมีความเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร  ถ้าเขียนตามภาษาอังกฤษจะเขียนแบบที่สอง  แต่สมัยนี้วัยรุ่นเอามันไว้ก่อนเลยเขียนแบบที่หนึ่ง (เป็นความคิดเห็นส่วนตัวครับ…ไม่รู้ว่าผิดหรือไม่ผิด) อย่างที่บอกไปว่าเกมละลายพฤติกรรมส่วนมากจะใช้ในการเริ่มการอบรม  หรือการอบรมที่มีหลายหัวข้อ  เราสามารถใช้เกมละลายพฤติกรรมไปใช้ประกอบการอบรมได้  เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมของผู้เข้าอบรม  และเป็นการสร้างบรรยากาศ  กระตุ้นให้เกิดการอยากเรียนรู้  โดยการใช้เวลาสั้น ๆ ประมาณ  5 – 10  นาที  เกมละลายพฤติกรรมอีกแบบหนึ่งใช้ในการแนะนำให้ผู้เข้าอบรมรู้จักกัน  แต่ในที่นี้จะขอพูดเฉพาะแบบอุ่นเครื่องที่ เหน่ง คนพอชอ ใช้บ่อย ๆ ครับ การอุ่นเครื่องด้วยการทดสอบความพร้อม โดยวิทยากรนำผู้เข้าอบรมทำอะไรบางอย่างพร้อม ๆ กัน  เท่าที่เหน่ง คนพอชอ เคยเห็นมีการปรบมือเป็นจังหวะ  หรือการปรบมือแบบอื่น ๆ ที่วิทยากรออกแบบหรือคิดมา  แล้วเอ่ยชื่อองค์กรหรือคำ ๆ หนึ่งเพื่อเป็นการปลุกจิตสำนึก  เช่น  ปรบมือ  1  2  3  แล้วเอ่ยคำว่า  สู้  เป็นต้น การอุ่นเครื่องด้วยการทักทาย เป็นการกล่าวทักทายกับผู้เข้าอบรม  ด้วยการถามสารทุกข์สุขดิบ  ถามข่าวที่เกิดขึ้น (ในท้องถิ่นนั้น ๆ) [...]

เกมส์ละลายพฤติกรรม

March 22, 2010

Tweetพฤติกรรมของคนเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน  บางคนไม่กล้าพูด  บางคนไม่กล้าไม่พูด  ยิ่งกับคนแปลกหน้าและหน้าแปลกอย่างเหน่ง คนพอชอ  ยิ่งไม่กล้าพูดคุยด้วย  เมื่อเราไปอบรมที่มีคนจากทั่วประเทศ  ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน  วิทยากรกระบวนการเขาจะมีวิธีที่ทำให้เรากล้ามากขึ้น  เขาเรียกว่าเกมส์ละลายพฤติกรรมครับ เกมส์ละลายพฤติกรรมเป็นเทคนิคการอบรมประเภทหนึ่ง  ที่ใช้เกมส์เป็นสื่อให้ผู้เข้ารับการอบรมที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน  ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม  จากที่เคยเคร่งขรึม  สงวนท่าที  ไม่กล้าแสดงออก  มาเป็นยิ้มแย้มแจ่มใส  กล้าแสดงออก  ร่วมกันสร้างบรรยากาศให้ทุก ๆ คนรู้จักกัน  เกิดเป็นสัมพันธภาพที่ดีต่อกันอีกด้วย คนที่เคยไปอบรมคงจะคุ้นเคยกับเกมส์ประเภทนี้  วิทยากรกระบวนการมักจะใช้เป็นกิจกรรมแรก ๆ ในการฝึกอบรม  เพื่อละลายพฤติกรรมของผู้เข้าอบรมให้เปิดใจทำความรู้จักกัน  ให้กล้าแสดงออก  เช่น  การถามชื่อ  การแนะนำตัวเอง  วิทยากรจะมีเทคนิคในการที่จะให้เรารู้จักกับคนอื่น ๆ ได้ไม่ยาก  วิทยากรแต่ละคนก็มีเทคนิคไม่เหมือนกัน สิ่งที่วิทยากรกระบวนการจะต้องคำนึงถึงเมื่อใช้เกมส์ประกอบการฝึกอบรม  อันแรกคือ  อายุ ต้องสนใจอายุของผู้เข้าอบรมด้วย  การให้ผู้เข้าอบรมลุก นั่งบ่อย ๆ คนที่มีอายุมากจะลำบาก  อันต่อมาคือ เพศ ผู้หญิงควรมีเกมส์ที่สนุกสนาน  ร้องรำทำเพลง  ส่วนผู้ชายควรใช้เกมส์แบบแข่งขัน  ลำดับต่อมาคือ ประสบการณ์ของผู้เข้าอบรม  และเวลาในการใช้เกมส์ก่อนเข้าสู่กระบวนการอบรม  ถ้ามีเวลาน้อยก็อาจใช้วิธีปรบมือแบบเหน่ง คนพอชอ ใช้เป็นประจำครับ (ฮา)

แผนชุมชน

March 16, 2010

Tweetตั้งแต่เริ่มต้นปีงบประมาณมาเมื่อเดือนตุลาคม  คนพอชอก็ได้จัดการกับงานประจำอย่าง  การจัดเก็บข้อมูล  จปฐ.  ซึ่งเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่  การอบรมอาสาสมัครจัดเก็บข้อมูล  จปฐ.  จนมาถึง การบันทึกข้อมูล  การนำส่งข้อมูล  ในตอนนี้ทราบมาว่าประมวลผลและสรุปออกมาเรียบร้อยแล้ว  แต่ผมเหน่ง คนพอชอ ยังไม่เห็นเลย (ฮา)หลังจากจบงานประจำอย่าง  จปฐ.  แล้วก็มาถึงงานประจำของคนพอชออีกอย่างหนึ่ง  คือการจัดทำแผนชุมชนครับ แผนชุมชนคือ  กระบวนการเรียนรู้และการจัดการตนเองของคนในชุมชน  พูดง่าย ๆ ตามแบบเหน่ง คนพอชอว่า  แผนที่คนในชุมชนร่วมกันกำหนดอนาคตของชุมชน  โดยการนำข้อมูล  จปฐ.  ข้อมูล  กชช.2 ค  ข้อมูลบัญชีครัวเรือนของชุมชน  จุดแข็ง  จุดอ่อนของชุมชน  มาทำการวิเคราะห์  เพื่อกำหนดเป็นแผน  กำหนดเป็นแนวทางในการพัฒนาชุมชน  โดยใช้กระบวนการเสริมสร้างการเรียนรู้  เป็นแนวทางในการจัดกระบวนการทำแผนชุมชน ขั้นตอนในการเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้เพื่อจัดทำแผนชุมชน  มีอยู่สาม สี่ขั้นตอนนี่ล่ะครับ  ขั้นตอนแรกคือ การเตรียมวิทยากรกระบวนการครับ  นอกจากวิทยากรจากหน่วยงานราชการแล้วควรจะมีวิทยากรกระบวนการที่เป็นคนในชุมชนด้วย  อาจจะเป็นกรรมการหมู่บ้าน  ผู้นำตามกฏหมาย  ผู้นำอื่น ๆ หรือข้าราชการเกษียณก็ได้ครับ  ขอให้ชาวบ้านศรัทธาและเข้าใจการดำเนินงานของชุมชนครับ ต่อมาเป็นขั้นตอนที่สองคือ การจัดเก็บและประมวลผลข้อมูล ข้อมูลนี่ผมหมายถึง  ข้อมูล  จปฐ. [...]

เรื่องโม้ เรื่องบ่น ของคนพอชอ

March 9, 2010

Tweetถึงแม้ว่าจะทำบล็อกแห่งนี้มาก่อนวันที่  10  กุมภาพันธ์  2553  แต่ว่าผม(นายเหน่ง)จะถือว่า  เรื่องโม้  เรื่องบ่น  ของคนพอชอ ถือกำเนิดมาในวันที่  10  กุมภาพันธ์  2553  เพราะเป็นวันที่ผม(นายเหน่ง)ได้จดโดเมน  nengnengneng.net กับทาง ครับผม ดอท คอม แล้วหลวงพี่ครับผมดอทคอมก็เสกให้ผมกลายร่างมาเป็น เรื่องโม้  เรื่องบ่น  ของคนพอชอ ที่ในตอนนี้เริ่มมีผู้คนเข้ามาดูบ้างแล้ว  เฉลี่ยแล้วประมาณ  10  คนนี่ล่ะครับในวันหนึ่ง ๆ ยอดประมาณนี้ถือว่าใช้ได้แล้วสำหรับมือใหม่อย่างผม ผมจะพยายามหาเรื่องมาโม้  มาบ่นให้ท่านฟัง  อย่าเพิ่งเบื่อซะก่อนล่ะ  ผมไม่ได้คาดหวังว่าบล็อกนี้จะมีคนเข้ามาวันละเป็นร้อย  ขอแค่มีคนเข้ามาดูบ้างสักวันละสิบคน  อย่างที่เป็นอยู่ในตอนนี้  ก็ดีแล้วครับ  เข้ามาทุกวันนะครับผมพอใจแล้ว  ผมเข้าใจดีว่าเรื่องโม้เกี่ยวกับพอชอ  พัฒนาชุมชนนั้นไม่ค่อยมีใครที่สนใจในเรื่องแบบนี้หรอกครับ  แต่ว่าข้อมูลที่ผมมีพอจะนำมาเล่าให้ฟังได้  มีอยู่แค่นี้  มันไม่ได้เป็นข้อมูลทางวิชาการอะไรหรอกครับ  เพราะผมไม่ใช่นักวิชาการ  ผมมันแค่เจ้าพนักงาน เอาเป็นว่า  ผมจะนำบทความห่วย ๆ ของผมมาลงไว้ให้อ่านกันสัปดาห์ละสามถึงห้าบทความครับ  ส่วนจะดีหรือไม่ดีอยู่ที่ผู้อ่านล่ะครับว่าจะอย่างไร  บทความของผมแต่ละเรื่องไม่ยาวนะครับ  ชัดตรงเข้าประเด็นเลย  การอ่านผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์นั้นมันลำบากขนาดไหน  ผมพอจะรู้อยู่  โปรดติดตามกันต่อไปครับพี่น้อง…อย่าทิ้งกัน

ระบบสารสนเทศการจัดการฐานข้อมูลเบี้ยยังชีพของ อปท.

March 8, 2010

Tweetหลังจากที่ได้ไปอบรมเรื่องนี้มาตั้งแต่วันที่  7  กุมภาพันธ์แล้ว  ก็ได้ติดตามระบบสารสนเทศการจัดการฐานข้อมูลเบี้ยยังชีพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  มาในแทบทุกสัปดาห์ที่  http://welfare.thailocaladmin.go.th แต่ก็ยังไม่เห็นความคืบหน้า  และยังไม่สามารถบันทึกข้อมูลในระบบสารสนเทศการจัดการฐานข้อมูลเบี้ยยังชีพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้  ทั้งที่วิทยากรแจ้งให้ผู้เข้าอบรมทราบว่า  จะเปิดระบบให้บันทึกข้อมูลได้ในวันที่  20  กุมภาพันธ์นี้ ปัญหาของผม(นายเหน่ง)ที่คิดว่าจะต้องเกิดขึ้นแน่นอนคือ  บันทึกข้อมูลระบบสารสนเทศการจัดการฐานข้อมูลเบี้ยยังชีพไม่ทันตามเวลาที่ทางกรมจะกำหนดให้  เหมือนกับกรณีของ  จปฐ.  ที่กว่าจะบันทึกแล้วเสร็จเกือบตาย  อันนี้ก็คงเหมือนกัน  เท่าที่ผม(นายเหน่ง)ตรวจสอบข้อมูลของผู้มีสิทธิ์รับเบี้ยยังชีพ  ทั้งผู้สูงอายุ  ผู้พิการ  ในรายเก่า ๆ มักจะหาหลักฐานบัตรประชาชนไม่เจอ  ต้องอาศัยผู้ใหญ่บ้าน  สมาชิกสภา  อบต.  ให้ช่วยหาข้อมูลให้  บางคนตามมาได้  บางคนไม่เจอ  บางคนไปอยู่กับลูกหลานที่ต่างจังหวัดแล้วก็มี  แถมบางคนไปแบบไม่ทิ้งหลักฐานไว้เลย  ไม่รู้จะไปถามใคร  คนที่ไปอยู่ที่อื่นแล้วขอรับเบี้ยอีกจะได้รู้กันสักทีล่ะครับ  ถ้าซ้ำกัน(เลขบัตร)มันจะไม่บันทึกให้และแจ้งให้เราทราบ ผู้ที่รับผิดชอบงานนี้  ทั้งเจ้าพัฒน์  นักพัฒน์  หนีไปไหนไม่ได้ล่ะครับ  บางแห่งยังดีที่มีคนช่วย  ส่วนของผมคนเดียวครับพี่น้อง