nengnengneng.net

Tweetเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา  ผมเร่ร่อนเป็นบักหำน้อยตุหรัดตุเหร่มาอาศัยหลับนอนอยู่ที่สำนักงานกลางโคก  อบต.โคกกลาง  ด้วยความที่เคยพักอาศัยอยู่ในเมือง  ถึงจะไม่ใช่เมืองที่ใหญ่โตนัก  แต่ก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสสัมผัสกับธรรมชาติรอบตัวนัก  ตื่นขึ้นมาก็รีบจัดการเรื่องครอบครัว  และต้องรีบเดินทางไปทำงาน (ใช้เวลาเดินทางนานมาก) พอได้มาพักอยู่สำนักงาน  ตื่นขึ้นมาไม่ต้องเร่งรีบอะไรมากนัก  มันทำให้ผมได้มีโอกาสชื่นชมกับธรรมชาติรอบ ๆ ตัวอย่างรื่นรมย์ ในสายตาของคนที่เคยใช้ชีวิตอยู่บ้านนอกมาก่อน  ผมมองว่าตำบลโคกกลางมีความอุดมสมบูรณ์ดีอยู่ครับ  น้ำท่าก็พอมีในหน้านาพอให้ได้ประกอบอาชีพหลักอย่างทำนาได้ดีกว่าหลาย ๆ อำเภอในจังหวัด  พอถึงหน้าแล้งอย่างตอนนี้  ถ้าหากว่าไม่มีใครดันทุรังทำนาปรังคงพอประทังไปได้  แต่ระบบสังคมชาวบ้านของที่นี่  เขาไม่ยอมให้มีคนมาทำนาปรังหรอกครับ  ถ้าสมาชิกในหมู่บ้านทำนาปรังโดยใช้น้ำจากแหล่งน้ำสาธารณของหมู่บ้าน  ชาวบ้านคนอื่น ๆ เขาจะได้ใช้น้ำจากแหล่งเดียวกันเพื่อใช้ทำอย่างอื่นมั้ย  ตลอดหน้าแล้งที่คาดว่าจะยาวนานในปีนี้  และเท่าที่ผมเห็น  ชาวบ้านที่นี่ไม่นิยมทำนาปรังกันครับ  ถึงแม้จะมีแหล่งน้ำของตัวเองอย่างสระน้ำ  หรือบ่อบาดาล  เขานิยมทำสวนมากกว่าครับ  โดยใช้แปลงนานั่นล่ะครับปลูกพืชอย่างอื่นที่อายุการเก็บเกี่ยวพอเหมาะ  พอดีกับฤดูการทำนาครั้งต่อไป อาหารการกินจากแหล่งอาหารตามธรรมชาติที่ชาวบ้านได้อาศัยเป็นอาหารที่มีอยู่มากมาย  ไม่ว่าจะเป็น  ปลา  จากแหล่งน้ำธรรมชาติของแต่ละหมู่บ้าน  เห็ด  ผักพื้นบ้าน  หรืออาหารชั้นสูงอย่างไข่มดแดง  จั๊กจั่น  แม้กระทั่งไก่ป่าก็มี  ผมกลัวว่าชาวบ้านจะขยันมากเกินไป  ขยันไปหาอาหารธรรมชาติมาขาย  ถ้าแต่ละครัวเรือนไปหามาแค่พอกินในครัวเรือนของตัวเอง  มันไม่หมดหรอกครับ  แต่ถ้าไปหาเพื่อขายอีกไม่นานก็หมด