Blog Archives

ตะวันตก ตะวันออก

January 26, 2012

เมื่อคืนนี้ผมเห็นกระทู้หนึ่งที่ห้องหว้ากอ  เขาสงสัยว่าสุขภาพของคนตะวันตกน่าจะดีกว่าคนตะวันออก  เพราะคนตะวันตกอายุมากแล้วยังทำงานอยู่และดูแข็งแรง  ผิดกับคนตะวันออกซึ่งผมอยากวงเล็บต่อด้วยว่าโดยเฉพาะคนไทย  ที่พออยู่ในวัยเกษียรแล้วมักได้ยินว่าเป็นโรคนั้น  ป่วยอย่างนี้ ผมเชื่อของผมมาตลอดและเดี๋ยวนี้ก็ยังเชื่อว่า  ลักษณะการใช้ชีวิตและการทานอาหารของคนบ้านเราและเพื่อนบ้านแถบนี้มีผลทำให้เราอายุยืนและแข็งแรงกว่าพวกตะวันตก แต่ที่บ้านเรามีภาพอย่างที่เขาสงสัยกันอาจเป็นเพราะว่า  วัฒนธรรมของบ้านเราครับ พอพ่อ แม่ มีอายุมากหน่อยลูกหลานมักจะไม่ยอมให้ทำงาน  รวมถึงวัฒนธรรม  แก่แล้วให้เข้าวัดเข้าวา  เป็นร่มโพธิร่มไทรให้กับลูก ๆ อย่าทำอะไรมากนะเดี๋ยวเป็นอะไรไป ด้วย คนตะวันตกเขาแอกทีฟตั้งแต่หนุ่มจนแก่ครับ  ในขณะที่เรียน ม.ปลาย เขาทำงานเก็บเงิน  พอจบเขาออกไปดูโลกภายนอกว่ามันเป็นยังไงบ้าง  แต่บ้านเราจะออกไปเดินเล่นนอกบ้านพ่อ แม่ยังห้ามเลย แล้วมาเจอวัฒนธรรมแบบด้านบนนั่นอีก อะไรก็ตามที่ไม่ได้ใช้มักจะเสื่อม

แผนการฝึกอบรมโครงการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น

January 7, 2012

ผมเคยเขียนถึง  แผนการดำเนินการฝึกอบรมโครงการพัฒนาบุคลากรท้องถิ่น  คณะวิทยาการจัดการ  มหาวิทยาลัยศิลปากร  ปีงบประมาณ  2555  ไปเมื่อครั้งที่แผนนี้ออกมาใหม่ ๆ ในปีที่แล้ว คราวนี้แวะเข้ามาดูความคืบหน้าและเตือนความทรงจำของตัวเองว่ามีหลักสูตรอะไรที่น่าจะไปบ้างอีกครั้ง  สิ่งที่เปลี่ยนไปและน่าจะถูกใจใครหลาย ๆ คนคือ  โครงการเปลี่ยนสถานที่ที่ใช้อบรมจากชารีนา  รามคำแหง  มาเป็น  โรงแรมไมด้า  ซิตี้  รีสอร์ท  หลักสี่ โรงแรมนี้ผมไม่เคยไปแต่คิดว่าน่าจะดีกว่าที่เดิม  เพราะอย่างน้อยทางโครงการฯ ก็กล้าที่จะบอกว่าค่าลงทะเบียนรวมค่าอาหารและค่าที่พักไว้แล้ว  ผิดกับคราวที่ผมไปอบรม เทคนิคการเป็นพิธีกร ซึ่งไม่ได้รวมค่าที่พักและอาหาร (เช้าและเย็น) ไว้ให้  และคราวนั้นผมพักที่โรงแรมที่โครงการฯ จัดอบรมแล้วผมพบเหตุผลว่าทำไมถึงไม่บังคับพัก  จนต้องออกปากกับอาจารย์ว่าน่าจะย้ายสถานที่จัดอบรมได้แล้ว ผมเข้าใจว่าคนที่พูดแบบผมและเพื่อนคงมีมากพอดู  อย่างน้อยก็เพื่อน ๆ นักพัฒน์รุ่น  44  ก็เจออาการแบบผม (บางคนบอกว่าทั้งห้องมีดีอย่างเดียวคือทีวีจอแบน) และคงพูดแบบผม  เราจึงเห็นอย่างวันนี้ ปีงบประมาณ  2555  นี้หลังจากงานรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุแล้ว  เรียนเชิญทุกท่านนะครับ  ไปพิสูจน์กันว่า  หลักสี่  กับ  รามคำแหง  แถวไหนกับแกล้มอร่อยกว่ากัน (ฮา)

ตลาดนัดออนไลน์

June 28, 2011

ใจจริงแล้วอยากเห็นรูปร่างหน้าตาของร้านค้าออนไลน์ของต่างประเทศ  พอเข้าไปค้นหาข้อมูลใน google แล้วเจอนี่มาครับ foodzie.com เห็นชื่อแล้วรู้ว่าเป็นร้านขายอาหารออนไลน์แน่นอน  ที่น่าสนใจคือเขาเป็นตลาดนัดออนไลน์ให้ผู้ผลิตซึ่งส่วนมากจะเป็นเกษตรกรรายย่อยและผู้ผลิตอาหารรายเล็ก ๆ ในแต่ละท้องถิ่น  ที่ทำเองผลิตเอง  นำสินค้ามาเสนอขายให้กับผู้ซื้อ  แน่นอนว่าสินค้าเกษตรเหล่านี้ต้องปราศจากสารเคมี บ้านเราคงจะมีตลาดนัดออนไลน์แบบนี้เหมือนกัน (หรือไม่มีผมก็ไม่แน่ใจนัก)  แต่โอกาสในการเข้าไปใช้บริการของรายเล็กจริง ๆ มีน้อยมาก  ด้วยว่าผู้ผลิตรายเล็ก  รายน้อยเหล่านี้ส่วนมากแล้วใช้เน็ตไม่เป็น  หรือไม่มีเน็ตใช้  และลูกหลานที่เป็นมักจะไม่สานต่อกิจการเหล่านี้  บางคนอยู่ได้พักเดียว  ทนกับคำพูดประเภท จบตั้งปริญญาตรีจะมาปลูกผักขายที่บ้านหรือไงทิด อย่างนี้ไม่ต้องเรียนก็ได้

เทรนด์ใหม่สงกรานต์

April 13, 2011

เทศกาลสงกรานต์เป็นเทศกาลปีใหม่ของไทย  นอกจากจะได้ไปทำบุญตักบาตร  รดน้ำขอพรผู้ใหญ่แล้ว  กิจกรรมที่นิยมกันมากคือ  การเล่นน้ำสงกรานต์  ซึ่งในปัจจุบันนี้มีการเล่นที่ผิดรูปแบบไปจากเดิม  รวมทั้งมีการเล่นที่รุนแรงขึ้นด้วย ที่อุดรนี่ก็เหมือนกันตอนนี้มีเทรนด์ใหม่สงกรานต์เกิดขึ้นนั่นคือ  การเล่นน้ำในตอนค่ำ  ย้ำว่าตอนค่ำครับ  บางแห่งเริ่ม  5  โมงเย็น  บางที่เล่นกันตั้งแต่  6  โมงเย็นเรื่อยไปจะถึงกี่ทุ่มไม่รู้ครับ  ไม่อยากไปพิสูจน์เพราะว่าตอนผมออกไปเห็นและเปียกกลับมานี่เป็นวันที่  12  ครับยังไม่ใช่วันสงกรานต์เลย  แล้วที่สำคัญบางคนกลับจากที่ทำงานโดนสาดน้ำเปียก  พออาบน้ำอาบท่าเสร็จออกจากบ้านไปซื้อกับข้าว…อ้าวยังไม่เลิกกันอีก  ที่เปียกตอนกลับจากที่ทำงานนั่นยังพอทำใจได้นึกว่าเขาเล่นกันตั้งแต่เช้า…แต่นี่มันเกินไป บางแห่งเป็นร้านอาหาร(เรียกแบบชาวบ้านว่าร้านขายเหล้า…อยู่ในซอยจินตคามนี่เอง)โดยมีเด็กเสิร์ฟและพนักงานในร้านนำถังมาใส่น้ำเล่นกันหน้าร้านขายเหล้าขายอาหารนั่นเลย  แล้วมาสาดน้ำคนที่เขาผ่านไปมาหน้าร้านมันนึกว่าคนที่ออกจากบ้านตอนหนึ่งทุ่มจะมาเล่นสงกรานต์หรือไง  ทำเอาชาวบ้านแถวซอยจินตคามเดือดร้อนกันทั่ว  ออกมากินก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอยตอนสามทุ่มยังเปียกเลยครับ…เวร เฮ้ย เทรนด์ใหม่สงกรานต์จริง ๆ

ผู้เข้าอบรมทำอะไรในตอนเย็น

December 19, 2010

เมื่อมีแผนที่จะจัดอบรม  ผู้จัดต้องทำการประชาสัมพันธ์ให้กับกลุ่มเป้าหมายได้รับทราบ  กลุ่มเป้าหมายจะแจ้งไปยังผู้จัดว่าต้องการเข้าอบรม  ก่อนจัดงานผู้จัดมีรายชื่อแล้วว่างานนี้มีผู้เข้าร่วมอบรมกี่คน  ยืนยันได้อีกครั้งหนึ่งตอนลงทะเบียนหน้างาน ในการอบรมคราวนี้ผมเลยออกงงนิดหน่อยว่า  ทำไมต้องมีคูปองให้  ไม่ว่าจะเป็นเบรคช่วงเช้า  ช่วงบ่าย  หรืออาหารเที่ยง  อาหารเย็น  เท่าที่ผมเห็นมีพวกเราเจ้าเดียวเท่านั้นที่เข้าอบรมที่นี่  หรือกลัวใครก็ไม่รู้มากินกาแฟกับเรา  ตลกดี ได้แต่ทำใจแบบไม่เข้าใจ  ตลอดสามวันที่อยู่ที่นี่เราคงได้รับคูปองแบบนี้เพื่อแลกกับอาหาร  ช่างมันเถอะ อบรมเสร็จ(หลัง 18.00)เราก็มานั่งคุยกัน  เป็นการเรียนรู้กันและกันของเพื่อนร่วมห้องที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน  เพิ่งเคยเจอหน้ากันตอนนี้นี่เอง  ไม่มีสื่อการพูดคุยอะไรดีเท่าที่เห็นในภาพ  หาได้เท่านี้จริง ๆ คนอีสานไม่ว่าจะไปที่ไหน  ใกล้หรือไกล  มักจะถามหาส้มตำกับลาบที่ถือว่าเป็นลายเซ็นประจำถิ่นกันทีเดียว  ผมก็เหมือนกันหลังจากที่ออกสำรวจพื้นที่หาเครื่องดื่มในคืนแรกทำให้พอรู้จักบ้าง  คืนต่อมาไม่สนหรอกครับว่าอาหารที่ทางโรงแรมจัดให้อร่อยหรือไม่ อยากรู้จังเลย  ผู้เข้าอบรม(ท่านอื่น)ทำอะไรในตอนเย็น