กิจกรรมที่nengnengnengทำไปเมื่อนานมาแล้ว

เลิกคิดที่จะพึ่งพาภายนอกโดยเฉพาะการพึ่งพาภาครัฐ  พึ่งไม่ได้หรอกครับ  ปล่อยให้เขาทะเลาะกันไป  รบราฆ่าฟันกันไป  ใครจะพูดอย่างไรไม่มีใครฟังหรอกครับ  คนที่นั่งหัวเราะอยู่อาจเป็นมหามิตรจมูกโด่งจากแดนไกลก็เป็นได้  เราต้องหาทางพึ่งพาตัวเองให้ได้  ใครที่ทำก่อนแล้วประสบผลสำเร็จต้องมาช่วยเหลือเพื่อนบ้าน  คอยแนะนำเขา  เอาประสบการณ์ของตัวเองไปบอกต่อ  เหมือนที่ผมนายเหน่งพยายามนำประสบการณ์ที่ตัวเองพบเห็นที่เขาเป็นผู้ที่ดำเนินชีวิตแบบพอเพียง  มาบอกเล่าให้พี่น้องได้ฟังกัน  เริ่มกันที่การทำบัญชีครัวเรือนที่ผมได้เล่าไปบ้างแล้วใน เศรษฐกิจพอเพียงอีกสักที ว่าได้มาจด  จ่ายไปจด  ทำให้เป็นนิสัย  ในตอนนี้ผมนายเหน่งจะมาขยายความกันต่อครับ

ต้องยอมรับกันตามความจริงว่า  ในหมู่บ้านนั้นหาคนที่จะมาทำบัญชีครัวเรือนเป็นประจำนั้นยากเต็มที  ส่วนมากหน่วยงานราชการนำสมุดบัญชีมาแจกชาวบ้านเขาก็ทำแค่นั้นล่ะครับ  หมดแล้วหมดเลยไม่ทำต่อ  และที่สำคัญคือการลงรายการ  รายรับ  ในบัญชีครัวเรือน  มักจะลงเฉพาะที่เป็นตัวเงินเท่านั้น  รายรับที่ไม่เป็นตัวเงินไม่นำมาลงด้วย  เช่น  ทิดเคนหาปลาได้มาสองตัวคิดเป็เงินเท่าไรต้องนำมาลงไว้ว่ารายรับมีกี่บาทวงเล็บไว้ด้วยว่า  เป็นรายได้ที่ไม่ใช่ตัวเงิน  แล้วในตอนเย็นเอาบัญชีนั้นมาตรวจสอบอีกทีว่าในวันนั้นมีรายการตัวไหนมาก  รายรับหรือรายจ่าย  ถ้ารายจ่ายมากตรวจต่อไปอีกว่ามีอะไรบ้างที่ไม่สมควรจ่าย  คราวต่อไป  วันต่อไปก็ให้ลดลงแล้ชีวิตจะมีความสุข