nengnengneng.net

Tweetหน้าที่การงานที่ทำอยู่ตอนนี้  จะบอกว่าสบายมันก็บอกได้ไม่เต็มปาก  จะบอกว่าไม่ลำบากก็พูดได้ไม่เต็มคำ  มันก็มีทั้งสองอย่างปะปนกันไป  ออกพื้นที่พบปะกับชาวบ้านไปพูดเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงให้ชาวบ้านฟัง  ชาวบ้านเขาฟังแต่เหมือนเขาไม่ได้ยิน  ชาวบ้านบางคนรู้ว่าเศรษฐกิจพอเพียงคือการปลูกผักสวนครัวไว้กินเอง  เหมือนกับที่เขากำลังทำอยู่  และเขาก็ทำกันอย่างนี้มานานหลายนานแล้ว  ไอ้สามห่วงสองเงื่อนไขอะไรนั่นเขาไม่รู้หรอกครับ  แต่การดำเนินชีวิตของเขาในตอนนี้  มันเป็นอย่างนั้น  อย่างพอเพียง เท่าที่ nengnengneng ได้ออกไปพูดคุยกับชาวบ้าน  ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาในตอนนี้ก็พอมีพอกิน ไม่ได้เดือดร้อน  แต่ก็อยากจะมี (รวย) มากกว่านี้อยู่  บางครั้งบางหนมันก็พอทนได้  แต่พอเห็นเพื่อนบ้านเขาไปเมืองนอกเมืองนากลับมาร่ำรวยนี่ซี  มันยั่วใจเหลือเกิน  อยากไปเหมือนอย่างเขาบ้าง  บางคนไม่ใช่แค่ใจอยาก  ไปกู้หนี้ยืมสินเขามาเดินเรื่องกับนายหน้าหาคนไปทำงานเมืองนอก  ได้ไปดังใจหวังบ้าง  ผิดหวังบ้าง  บางคนกลับมาแล้วหนี้สินยังไม่หมดต้องขายที่ดินทำกินไปก็มาก  ยังดีที่เหลือที่ปลูกบ้านอยู่ตอนนี้ nengnengneng ได้ยินแล้วได้แต่ยิ้มปลอบใจกันไป ชาวบ้านนั้นถ้าหากว่าไม่ได้ทะเยอทะยานอะไร  ขอแค่มีที่ทำกิน (เอาไว้ปลูกข้าวกิน) ได้ลุ้นว่าน้ำฝนจะมีมากหรือน้อย  ข้าวจะราคาดีมั้ย  ชาวบ้านเขามีความสุขจะตาย  แต่ถ้าเมื่อไรก็ตามที่อยากได้  อยากมีเหมือนอย่างเพื่อนบ้านแล้วล่ะก็  เตรียมใจไว้เป็นทุกข์ได้เลย  ไม่ได้หมายความว่าจะทำอย่างเขาไม่ได้  แต่ความไม่พอในใจมันจะมีมากขึ้น  มากขึ้น  ในเมื่อใจมันไม่พอมันจะเป็นสุขได้อย่างไรล่ะ  มันต้องทุกข์อยู่แล้ว  เขาถึงบอกกันว่าการเตรียมความพร้อมสู่ความพอเพียง ไม่มีอะไรยากมากไปกว่าการเตรียมใจ ใจต้องพร้อมที่จะลด  ใจต้องพร้อมที่จะเลิกสิ่งของฟุ่มเฟือยต่าง ๆ ที่เราเคยทำ  ที่เราเคยปฏิบัติ  ต้องหยุดให้ได้ [...]