Tweetผมนั่งอยู่ตรงนี้มานานมากแล้ว มองออกไปด้านนอกหน้าต่างดูเหมือนฝนจะตก ไม่รู้ว่าเป็นฤดูไหนกันแน่ เด็ก ๆ บางคนปั่นรถถีบออกมานอกนอกรั้วบ้าน โดยมีแม่คอยวิ่งตามประกบ น้อง ๆ นักศึกษาทั้งชายและหญิงจับกลุ่มนั่งคุยกันอยู่หน้าบ้านที่เช่าอยู่ คนหนุ่มและคนแก่สามสี่คนพากันเดินออกกำลังกาย ภาพต่าง ๆ เหล่านี้ผมเห็นจนชินตาแล้ว หลังจากนั่งคิดเรื่องโม้เขียนบล็อกมานาน ก็บล็อก เรื่องโม้ เรื่องบ่น ของคนพอชอ nengnengneng.net นี่ล่ะครับ งานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มันก็เหมือนกับอำเภอที่ย่อส่วนลงมาให้มันเหลือแค่ตำบล ส่วนราชการก็เหมือน ๆ กันครับ เพียงแต่ว่าในตอนนี้มันยังมีไม่ครบเหมือนอำเภอเท่านั้นเอง อย่างคนทำงานด้านสาธารณสุขในสำนักงานของผมก็ไม่มีโดยตรง ทำให้ผมได้รับมอบหมายให้ดูแลในเรื่องนี้ (ปลัดเห็นชอบมอบพอชอ) ในตอนนี้กำลังดูเกี่ยวกับงานกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น ที่ทาง สปสช.โอนเงินมาให้เรียบร้อยแล้ว แต่เงินสบทบอีกสามสิบเปอร์เซนต์กำลังจะนำเข้าบัญชี มีคำถามตามมาว่าเงินงบประมาณนี้จะนำไปทำอะไรได้บ้าง การใช้เงินงบประมาณกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น ใช้ตามวัตถุประสงค์ของการดำเนินงานของกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น เช่น สนับสนุน ส่งเสริม การจัดบริการสาธารณสุขของหน่วยบริการ โดยเน้นเรื่อง การสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อสุขภาพและการดำรงชีวิต และอื่น ๆ อีกครับ เห็นงานของพอชอหรือยังครับว่ามันมีมากมายขนาดไหน แต่ก็ยังหาเรื่องมาโม้ที่ nengnengneng ไม่ได้เหมือนกัน…ขอบอก
Blog Archives
พอชอขอโม้เรื่องสาธารณสุข
February 26, 2010จนท./จพง.พัฒนาชุมชน รุ่นที่ 8
February 11, 2010Tweetนานจนแทบจำหน้าค่าตาของเพื่อน จนท./จพง.พัฒนาชุมชน รุ่นที่ 8 ไม่ได้แล้วว่าไผเป็นไผ ก็ได้อาศัยภาพถ่ายจากเพื่อน ๆ กก.7 และอื่น ๆ ล่ะครับช่วยพอถู ๆ ไถ ๆ ไปได้ ประธานรุ่นรึก็หายหน้าหายตาไปเลย อย่างนี้ล่ะครับมันคนละวัย (ฮา…โทษครับพี่หน่อง) อย่างเก่ง คนดังประจำรุ่นของ จนท./จพง.พัฒนาชุมชน รุ่นที่ 8 (ผู้ชายที่ยืนยิ้มอยู่ด้านหลัง) ตอนนี้เงียบหายไปเลย ไม่ยอมส่งข่าว น้อง ๆ คงติดภารกิจสำคัญ ความจริงไม่มีอะไรหรอกครับพี่น้อง ผมมัวแต่ตกแต่งบล็อก จับเหน่งเหน่งบล็อกนี่ล่ะครับมาแต่งตัวใหม่ กลายออกมาเป็น www.nengnengneng.net ด้วยความเอื้อเฟื้อของทีมงาน ครับผม ดอท คอม มันก็เลยออกมาเป็นอย่างที่ท่านเห็น nengnengneng.net เรื่องโม้ เรื่องบ่น ของคนพอชอ ไม่รู้จะนำเรื่องอะไรมาเล่าให้ฟัง คนมันรู้อยู่เรื่องเดียว แถมรู้ไม่จริง รู้ไม่ดี รู้พอกะเทิน จะรู้อย่างไรก็ตาม ก็จะเล่าให้ฟังอย่างนั้นล่ะครับ อดทนสักนิด