“ผู้บริหาร หัวหน้าส่วน เพื่อนพนักงานที่รักทุกท่านครับ ตลอดปี 2554 ที่กำลังจะผ่านไปในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ เราได้ร่วมกันทำหลายสิ่งหลายอย่างด้วยกันมา หลายเรื่อง หลายอย่างเราทำได้ดี ในขณะที่ยังมีอีกหลายอย่างที่เกิดความผิดพลาดขึ้น ซึ่งไม่ว่าสิ่งนั้นจะเกิดจากความไม่รู้หรืออะไรก็แล้วแต่ ผมถือว่านั่นเป็นสิ่งที่เราต้องเรียนรู้และจะต้องปรับปรุงแก้ไขในปีต่อไป ความผิดพลาดทั้งหลายทั้งปวงที่เกิดขึ้นนั้นผมรู้แล้วครับว่ามันผิดพลาด และผมก็ยอมรับว่ามันผิดพลาด ในการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ผมต้องการเพียงแค่ความเชื่อจากหัวหน้าเท่านั้นแหละครับ เชื่อผม เชื่อเรา อย่าเชื่อคนอื่น” ข้อความข้างต้นนั้นผมร่างไว้เผื่อมีโอกาสได้พูดในงานเลี้ยงปีใหม่ของพวกเราเองครับ ถ้าหากว่าไม่ได้พูด ก็เผื่อผู้บริหาร และหัวหน้าจะได้มีโอกาสมาเห็นในที่นี่บ้าง…ก็เท่านั้น
Blog Archives
จากใจคนพอชอ
December 26, 2011ให้มันเป็นไป
May 14, 2010คนพอชอนั่งทบทวนความเป็นมาและเป็นไปในวิถีชีวิตน้อย ๆ นี้ เคยทำอะไรสำเร็จกับเขาบ้างมั้ย เคยทำอะไรที่มันผิดพลาดบ้างมั้ย คำตอบข้อสุดท้ายดูจะมีมากกว่าข้อแรก เคยถามตัวเองอยู่บ่อย ๆ คำว่าประสพความสำเร็จในชีวิตเป็นแบบไหน มีกิจการใหญ่โตเป็นของตัวเองเหมือนเพื่อนบางคนและหลายคน วันหยุดออกรอบเล่นกอล์ฟทั้งวัน อย่างคนพอชอที่นั่งปลูกผักลงกระถางในวันหยุดเป็นความสำเร็จมั้ย ความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตนี้มีมากมายเหลือเกิน มากจนผมเกิดความฟุ้งซ่าน จนมีคนบางคนบอกว่า ชีวิตคนมันก็เป็นแบบนี้มันอยู่ที่มุมมองของคนว่ามองเรื่องนี้แบบไหน ใครคนนั้นบอกว่า ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปตามเหตุและผลของมัน ลองปล่อยให้มันเป็นไปตามทางของมันบ้าง ไม่ต้องไปควบคุมอะไรมันมาก แล้วมันจะเป็นไปตามธรรมชาติของมัน ผมกำลังพยายามที่จะเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน ปล่อยให้อะไรมันเป็นไปตามธรรมชาติของมัน…ให้มันเป็นไป
ทำผิดอย่างสวยงาม
January 26, 2010อาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าในเวลาไม่นานนับจากนี้ ภาพยามเย็นในตอนนี้ถ้าหากเป็นคนอื่นคงอธิบายได้ว่ามันสวยงามเพียงใด เพียงแต่ตอนนี้ผมไม่มีกะจิตกะใจที่จะพิจารณา ชื่นชม ดื่มด่ำความสวยงามของอาทิตย์อัสดงได้หรอก จิตใจของผมในตอนนี้ กำลังนึกถึงการกระทำของตัวเองและเพื่อนเมื่อตอนบ่ายที่ผ่านมา ผมไม่น่าจะใจร้อน วู่วามขนาดนั้นเลย นึกมาถึงตอนนี้อยากย้อนเวลากลับไปได้จังเลย จะได้แก้ไขความผิดพลาดของตัวเอง ผมไม่น่าทำผิดพลาดขนาดนี้เลยได้แต่นึกอย่างนี้แหละว่า ผมไม่น่าทำผิดพลาดขนาดนี้เลย เอาเถอะในเมื่อมันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วทำให้นึกถึงคำสอนของหลวงพี่ ถ้าจะถามว่าใครเคยทำความผิดบ้าง แทบทุกคนคงจะเคยทำความผิดกันมาบ้าง มากบ้าง น้อยบ้าง แตกต่างกันไปในแต่ละคน ถ้าทำผิดแล้วยอมรับผิด โลกนี้คงจะสดใสขึ้น คงจะทำให้โลกร้อนน้อยลง แต่ความจริงมันไม่ได้เป็นแบบนั้น ทำผิดแล้วมักจะไม่ยอมรับผิดกัน มิหนำซ้ำยังบอกอีกว่า โดนใส่ร้าย ถูกกล่าวหา สารพัดที่จะหาข้อแก้ตัวกันไป คนเรามันก็เป็นอย่างนี้ ทำผิด ทำเลว ทำชั่ว อย่างไรต้องเก็บไว้เป็นความลับ รักษาหน้าตาไว้ก่อน ต้องรักษาภาพของตัวเองให้ดูดีไว้ก่อน ในความเป็นจริง ไม่มีใครหรอกที่ไม่เคยทำผิดพลาด คุณจะเก่ง คุณจะดี ขนาดไหน ก็ต้องมีวันที่คุณพลาดเข้าสักวัน ความผิดพลาดเป็นเรื่องธรรมดาของคนเรา คนที่ไม่เคยทำผิดคงมีแต่คนที่ไม่ยอมทำอะไรเลยเท่านั้นแหละ ปัญหาของมันไม่ได้อยู่ที่ คนเราทำผิดได้หรือไม่ได้ แต่ว่ามันอยู่ที่ เรามีความรู้สึกอย่างไรต่อความผิดนั้น ยอมรับ หรือ โทษคนอื่น