Blog Archives

ปัญหาความยากจน : ปี 2555 เริ่มแล้ว

January 23, 2012

นานแล้วนะครับที่ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องปัญหาความยากจน  ถ้าใครนึกไม่ออกไปทบทวนความหลังได้ที่ ปัญหาความยากจน : สายลมที่ผ่านเลย และ ปัญหาความยากจน : คนจอมศรี นะครับ เมื่อปีที่ผ่านมาผมไป รับนโยบายแนวทางแก้ไขปัญหาความยากจน มา  แล้วรอความชัดเจนว่าหลังน้ำลดจะเป็นยังไง ตอนนี้มาแล้วครับ  มาแบบไม่ทันตั้งเนื้อตั้งตัวเลย เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา  พช.อำเภอแจ้งให้ผมรายงานผลการจัดเวทีประชาคมว่า  รายชื่อครัวเรือนที่ตกเกณฑ์ จปฐ. เมื่อปี  2554  ที่ผ่านมานั้นจริงหรือไม่  ซึ่งตำบลผมมีอยู่  18  ครัวเรือนใน  5  หมู่บ้าน ผมได้แต่ยิ้มไม่กล้าพูดว่าอะไร  เดี๋ยวเพื่อนในบอร์ดชมรมพัฒนาชุมชนจะว่าเอาอีก (HA  HA) ก็จะไม่ยิ้มยังไงล่ะครับ  หนังสือมาบ่ายวันที่  20  มกราแล้วบอกให้ส่งภายในวันที่  20  มกรา  โอวว ดีนะที่ผมจัดเวทีประชาคมแล้ว  ที่จะมีปัญหาคงเป็นเรื่องที่ต้องมานั่งพิมพ์ให้สวยงามนี่ล่ะครับ  ถ้าน้อง ๆ ไม่ว่างคงต้องวานหัวหน้าสุดสวยนี่แหละพิมพ์ให้  จะได้ทันส่งวันนี้ ที่ต้องส่งคือแบบ  1  แบบรายงานผลการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบบูรณาการ  แบบ  2  แบบสนับสนุนครัวเรือนยากจนเป้าหมาย  แบบ  3  หนังสือยินยอมให้เปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล หวังว่าจะส่งได้ทันนะครับหัวหน้า [...]

รับนโยบายแนวทางแก้ไขปัญหาความยากจน

September 29, 2011

ช่วงใกล้สินปีงบประมาณอย่างนี้ไม่ใช่ว่าจะสบายนะครับ  ต้องทำรายงานส่งนั่นส่งนี่ตลอด  แล้วผมไม่ค่อยได้ทำกับเขาเพราะมัวแต่วิ่งประชุมอยู่นี่  บางวันมีสองที่สามที่  ถ้าเป็นในอำเภอทั้งหมดคงไปได้สบาย  แต่นี่ที่หนึ่งอยู่อำเภอ  อีกงานหนึ่งอยู่จังหวัด  แบบนี้ต้องเลือกว่าจะไม่ไปหรือให้ปลัดไปฟังคำติติงบ้าง (ฮา) วานนี้ (28 กันยายน) ผมไปประชุมเพื่อรับทราบนโยบายเร่งด่วนเรื่อง การบูรณาการแก้ไขปัญหาความยากจน มาครับ  คิดดูแล้วกันว่าด่วนจนรอปีงบประมาณใหม่ที่เหลืออีกสองวันไม่ได้  ต้องประชุมชี้แจงแนวทางในการดำเนินการว่าจะให้ทีมระดับตำบลทำอย่างไรบ้าง ทีมปฏิบัติการระดับตำบลที่ผมพูดถึงนี่มีนายกองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นประธานครับ  ส่วนท่านจะมอบให้ใครเป็นคนดูเรื่องนี้ต่อนั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง  มีพัฒนากรอำเภอผู้รับผิดชอบตำบลเป็นเลขา  แล้วก็พัฒนาชุมชนท้องถิ่นเป็นผู้ช่วยเลขา  รวมกับอาสาสมัครพัฒนาชุมชนสองคน  ครู  กศน.อีกหนึ่งคน  และประธานกลุ่มสตรีประจำตำบลอีกหนึ่ง  รวมแล้ว  7  คน  เราเรียกทีมนี้ว่า  คณะปฏิบัติการเคาะประตูบ้าน คณะปฏิบัติการเคาะประตูบ้าน  แต่ละตำบลจะดำเนินการค้นหาครัวเรือนยากจนด้วยการจัดเวทีประชาคมหมู่บ้าน  เพื่อตรวจสอบกับข้อมูล  จปฐ.  ที่มีว่าตรงตามนั้นหรือไม่ (ส่วนมากจะไม่ตรงกันหรอกครับ  คงไม่ต้องบอกนะว่าเพราะอะไร) เพิ่มขึ้นหรือลดลง  แล้วออกพื้นที่ตรวจสอบข้อมูลอีกครั้งด้วยการไปดูถึงที่บ้านเลยว่าจนจริงมั้ย  พร้อมทั้งหาข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อนำมาวิเคราะห์หาสาเหตุแห่งความยากจน  สร้างความตระหนักให้ครัวเรือนนั้นยอมรับและแก้ไขต่อไป ที่ผมชอบในการแก้ไขปัญหาคราวนี้คือ  ให้แก้ไขเป็นรายครัวเรือน  ตามสาเหตุของแต่ละครัวเรือน  ทั้งตำบลจะไม่แก้ไขเหมือนกัน  แต่จะแก้เป็นครัวเรือน ๆ ไป  ดีมากครับ  แต่การปฏิบัติจะเป็นยังไง  รออีกอึดใจเดียวครับ

ปัญหาความยากจน : คนจอมศรี

March 12, 2010

เพิ่งกลับจากการไปร่วมงาน  การแก้ไขปัญหาความยากจนคนจอมศรี มาครับเขาเชิญไปเป็นวิทยากรกระบวนการ  ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นกระบวนการอะไรกับเขาเลย  และจากการที่ได้ไปทำงานเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาความยากจนคนจอมศรี  และ  อปท.  อื่น ๆ สาม สี่แห่งในอำเภอเดียวกันนี้  พบว่าคนจนที่มาร่วมงานตามโครงการแก้ไขปัญหาความยากจน  เป็นคนจนซะครึ่งหนึ่ง  คนที่จนจริง ๆ นั้นหลังฤดูการเก็บเกี่ยวอย่างนี้  เค้าไม่อยู่บ้านหรอกครับ  เค้าไปรับจ้างที่ต่างจังหวัดหมดกันหมด  บางครัวเรือนไปกันทั้งครอบครัว  เทียวไปเทียวมาจนลูก ๆ ไม่ได้เรียนหนังสือล่ะครับ ในโครงการแก้ไขปัญหาความยากจนที่  อปท.  แต่ละแห่งบูรณาการร่วมกับสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเพ็ญ  มีคนจนที่มาจาก  2  กลุ่มคือ  คนจนตามข้อมูลการจดทะเบียนปัญหาสังคมและความยากจน(สย.)  กับคนจนตามข้อมูล  จปฐ.  เราจะนำคนจนทั้งสองกลุ่มมาทำเป็นบัญชีเดียวกัน  โดยการทำประชาคม  คัดกรองว่าจนจริงหรือจนปลอม  แล้วนำบัญชีนั้นมากำหนดครัวเรือนคนจนเป้าหมาย  แล้วทำการคัดแยกครัวเรือนเป้าหมายออกเป็น  3  กลุ่มคือ  กลุ่มที่สามารถพัฒนาได้(พอจะพึ่งตนเองได้บ้าง)  กลุ่มที่ไม่สามารถพัฒนาตนเองได้(พวกนี้ขี้เกียจ  ไม่ยอมทำงานทำการอะไร)  และกลุ่มที่ควรให้การสงเคราะห์(ผู้สูงอายุ  ผู้พิการ  ผู้ด้อยโอกาส)  ขั้นตอนต่อไปคือ  นำครัวเรือนคนจนเป้าหมาย  กลุ่มที่สามารถพัฒนาตนเองได้  เข้ารับการอบรมตามกระบวนการ  4  ฐานเรียนรู้(ปรับทัศนะ  แหล่งทุน  เศรษฐกิจพอเพียง  และแผนชีวิต) [...]

ปัญหาความยากจน : สายลมที่ผ่านเลย

February 22, 2010

ตามปกติของวันเวลาประมาณนี้ล่ะครับ nengnengneng จะมาโพสบทความประจำวันให้ท่านอ่านเป็นประจำ (หากวันไหนไม่ได้ตามเป้าก็ขออภัยด้วยแล้วกัน) วันนี้เอาเรื่องของความยากจนมาเล่าให้ฟังตามที่ nengnengneng พบเจอมาในพื้นที่  เส้นของความยากจนตามข้อมูล  จปฐ. นั้นอยู่ที่  23,000  บาทต่อคนต่อปี  หมายความว่าครัวเรือนไหนมีรายได้ไม่ถึงเกณฑ์นี้  ถือว่าเป็นครัวเรือนยากจน  และในการดำเนินการแก้ไขปัญหาความยากจนของ  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.)หลาย ๆ อปท.ในปีงบประมาณที่ผ่านมา  ล้วนแต่ใช้เกณฑ์นี้ในการวัดและใช้ข้อมูล จปฐ.นี้ดึงครัวเรือนยากจนเหล่านั้นมาแก้ไขปัญหา  ที่พวกเราชาวพอชอเรียกว่าเป็นการแก้ไขปัญหาความยากจน ในการแก้ไขปัญหาความยากจน (ที่จะไม่ให้เป็นสายลมที่ผ่านเลย) ก็มีปัญหาคือ  ครัวเรือนเป้าหมายตามข้อมูล จปฐ. ที่ว่าเป็นครัวเรือนยากจน  เขาไม่ได้อยู่ในพื้นที่เมื่อมีโครงการแก้ไขปัญหาความยากจน  เมื่อหมดฤดูเก็บเกี่ยวเขาเหล่านั้นก็อพยพไปหาแหล่งงานที่อื่น  บ้างไปตัดอ้อย  บ้างไปหางานแถบตะวันออกของประเทศ  บ้างไปลงเรือตังเก  แล้วแต่ว่าอันไหนเงินดีและตัวเองเป็นงาน  และ  อปท.มักจะทำโครงการฯตอนนี้ล่ะครับ  ตอนที่ครัวเรือนยากจนไปตัดอ้อยกันหมดแล้ว  การแก้ปัญหาความยากจนจึงเหมือนสายลมที่ผ่านเลย สาเหตุของความยากจนส่วนใหญ่มาจากการพนัน  หวย  เหล้า  และความขี้เกียจของคน  น้อยนักที่จะเห็นคนขยัน  ไม่เล่นการพนัน  ไม่เล่นหวย  ไม่กินเหล้า  จน  อย่างน้อยเขาก็พออยู่  พอกิน  อย่างสบายไม่ได้เดือดร้อน  ถึงแม้จะไม่ได้มีเงินทองมากมายหลายล้าน  แต่เขามีข้าวกิน  มีปลาในนา  ในสระน้ำ  มีผักในสวน [...]