nengnengneng.net

จะว่าไปแล้วผมก็ไม่ค่อยได้เข้าไปดูบล็อกพัฒนาชุมชนสักเท่าไรนะครับ  ที่เข้าไปประจำจะเป็นเว็บซะมากกว่า  เว็บหนึ่งที่ผมเข้าไปเป็นประจำคือ  เว็บชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ซึ่งส่วนมากมักจะเข้าไปในส่วนของเว็บบอร์ดมากกว่าหน้าเว็บที่เป็นแนววิชาการ  หนังสือสั่งการ  กฏหมายต่าง ๆ ไม่ค่อยได้เข้าไปดูหรอกครับ  คุณชัช  ประธานชมรมอุตส่าห์ใจดีส่งเมล์มาให้ประจำยังไม่ยอมเปิดอ่านอีก (ฮา) แกคงส่ายหัวแล้วล่ะป่านนี้ วานนี้เข้าไปเช็คเรื่องราวเพื่อหาแนวทางในการเขียนบล็อก  สัปดาห์ที่ผ่านมามีคนเข้าไปอ่านเรื่องที่ผมเขียนบ้าง  โดยมากมักจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับงานพัฒนาชุมชน  อย่างระบบสารสนเทศเบี้ยยังชีพ  และเรื่องอื่น ๆ บ้างเล็กน้อย  บางคนมา  comment  ถามว่าจะลบผู้สูงอายุทิ้งยังไง  พูดถึงเรื่องนี้แล้วบางคราวผมยังแอบเห็นระบบมันให้บันทึกได้อยู่นะครับ  แต่บางหนมันก็ตัดออก  เอาแน่เอานอนไม่ได้  ผมเองก็ลืมไม่ได้สังเกตุซะด้วยว่าตอนที่เห็นน่ะข้างขึ้นหรือข้างแรม (ฮา) บล็อกพัฒนาชุมชนแนวคนพอชอนี้ไม่ค่อยเห็น  ที่เห็นมักจะออกไปในแนวผู้รู้จริงประเภทพัฒนากรมาเขียนเองซะมาก  อย่างว่าแหละครับบล็อกในแนวนี้เนื้อหามันจะวนเวียนอยู่ไม่กี่เรื่องหรอก  คนที่ทำก็หาเรื่องเขียนยากขึ้น  อย่างถ้าน้ำลดนี่ก็จะจับเรื่องการแก้ไขปัญหาความยากจน  ซึ่งผมคิดว่ามันจะออกมารูปแบบเดิม  คิดแล้วเสียดายเงินงบประมาณ…

ใช้ keyword พัฒนาชุมชน  ค้นหาข้อมูลใน google ตั้งใจจะเข้าไปดูข้อมูลการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบบูรณาการที่กรมการพัฒนาชุมชนจะดำเนินการหลังน้ำลดนี้  แล้วไปเจอ บล็อกคนพอชอ อยู่ในหน้าแรกกับเค้าด้วย  ถึงแม้ว่าจะอยู่รั้งท้ายก็เหอะ…นะ ผมใช้คำว่า คนพอชอ แบบมี อ.อ่าง มาใช้แทน พช. ก็เพื่อให้มันแตกต่าง  และอีกอย่างหนึ่งคือมันเป็นคำอ่านด้วยน่ะครับ  ถ้าไม่ใช่คนที่อยู่ในแวดวงนี้พอเจอคำว่า  พช.  มักจะอ่านเป็นอย่างอื่นไป  เลยนำคำนี้มาใช้แทน นี่เป็นเรื่องที่อยู่ในความฝันมานานแล้วล่ะครับ  ที่พอคีย์คำว่า  พัฒนาชุมชน  แล้วในหน้าหนึ่งนั้นมีบล็อกคนพอชอขึ้นมาด้วย  แม้ผมจะไม่ได้ดันมันแบบพิเศษอะไร  คงใช้ความเป็น wordpress ดันตัวมันเองและมันจะอยู่ในลำดับที่เท่าไรไม่สำคัญ  ขอให้มีเป็นพอ  แต่ใช่ว่ามันจะอยู่อย่างนี้ตลอดไปนะครับ  สองทุ่มคืนนี้อาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้ (HA HA) ผู้รู้บอกว่า  การขึ้นมาอยู่ในลำดับต้น ๆ นั้นไม่ใช่เรื่องยาก  การรักษาอันดับให้คงอยู่นั้นสิเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า…..