nengnengneng.net

Tweetผม(สามเหน่ง)ได้เคยพูดไปหลายที  หลายโอกาส  หลายสถานที่แล้วว่า  คนที่จะพึ่งตนเองได้นั้น  สิ่งที่สำคัญที่สุดคือใจ  ใจต้องพร้อมที่จะอยู่อย่างพึ่งตนเอง  ถ้าใจของเราไม่พร้อมเราจะทำอะไรไม่ได้เลย  เพราะฉะนั้นใจสำคัญที่สุด  เมื่อเราตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะพาครัวเรือนอยู่อย่างพึ่งตนเองแล้ว  มันสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว  ที่เหลืออาศัยความขยัน  ความอดทนของเราเองว่าจะทำได้มั้ย กิจกรรมพึ่งตนเองที่ผม(สามเหน่ง)ได้บอกท่านทั้งหลายไปแล้วคือการทำบัญชีครัวเรือน  ทุกท่านคงทำกันได้แล้ว  กิจกรรมเพื่อการพึ่งตนเองอีกสองกิจกรรมคือ  การลดรายจ่าย  และการเพิ่มรายได้  มาดูอันแรกกันเลยครับ กิจกรรมลดรายจ่าย  จะลดรายการไหนท่านสามารถดูได้จากบัญชีครัวเรือนที่ท่านได้ทำไว้  รายรับกับรายจ่ายมันพอดีกันมั้ย  ให้ตรวจสอบดู  ถ้าท่านเห็นว่ารายจ่ายรายการไหนที่มันมากเกินไป  รายจ่ายตัวไหนที่มันไม่เหมาะสม  รายจ่ายตัวไหนที่มันแพงเกินไป  ให้ท่านพิจารณาว่าจะลดตัวไหน  จะเลิกตัวไหน  แต่ถ้ามันจำเป็นอยู่  ท่านก็มาพิจารณาว่ามันมีวิธีการไหนบ้างที่จะทำให้ค่าใช้จ่ายนี้มันลดลงบ้าง  อย่างเช่น  ถ้าหากว่าท่านเป็นเกษตรกร  ปัจจัยการผลิตอย่างปุ๋ยเคมีแพงมาก  ท่านก็ทำการผลิตใช้เอง  อย่างนี้เป็นต้น กิจกรรมอันต่อมาคือการเพิ่มรายได้  เมื่อท่านทั้งหลายได้พากันประหยัด  อดออม  เป็นการลดรายจ่ายอีกทางหนึ่งแล้ว  ท่านก็ต้องหาทางเพิ่มรายได้ให้กับครัวเรือนของท่าน  อย่างเช่นการหาอาชีพเสริมเข้ามาช่วย  หรือถ้าหากว่าไม่มีความสามารถในอาชีพอย่างอื่น  ท่านต้องขยันให้มากกว่าเดิม  เพื่อทำให้มีรายได้เพิ่มมากขึ้น  แต่อย่าลืมเรื่องความพอดี  ไม่ใช่อดหลับ  อดนอน  ทำงานเพื่อให้ได้เงินมากขึ้นมันไม่คุ้มหรอกครับ อย่าลืมนะครับ  สิ่งสำคัญที่สุดของการพึ่งตนเองคือใจครับ  ถ้าใจของเราไม่รู้จักกับคำว่าพอ  เราจะไม่มีความสุข  และเราจะอยู่อย่างพึ่งตนเองไม่ได้…วันนี้ขอจบแค่นี้ก่อน