นานแล้วนะครับที่ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องปัญหาความยากจน ถ้าใครนึกไม่ออกไปทบทวนความหลังได้ที่ ปัญหาความยากจน : สายลมที่ผ่านเลย และ ปัญหาความยากจน : คนจอมศรี นะครับ เมื่อปีที่ผ่านมาผมไป รับนโยบายแนวทางแก้ไขปัญหาความยากจน มา แล้วรอความชัดเจนว่าหลังน้ำลดจะเป็นยังไง ตอนนี้มาแล้วครับ มาแบบไม่ทันตั้งเนื้อตั้งตัวเลย เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา พช.อำเภอแจ้งให้ผมรายงานผลการจัดเวทีประชาคมว่า รายชื่อครัวเรือนที่ตกเกณฑ์ จปฐ. เมื่อปี 2554 ที่ผ่านมานั้นจริงหรือไม่ ซึ่งตำบลผมมีอยู่ 18 ครัวเรือนใน 5 หมู่บ้าน ผมได้แต่ยิ้มไม่กล้าพูดว่าอะไร เดี๋ยวเพื่อนในบอร์ดชมรมพัฒนาชุมชนจะว่าเอาอีก (HA HA) ก็จะไม่ยิ้มยังไงล่ะครับ หนังสือมาบ่ายวันที่ 20 มกราแล้วบอกให้ส่งภายในวันที่ 20 มกรา โอวว ดีนะที่ผมจัดเวทีประชาคมแล้ว ที่จะมีปัญหาคงเป็นเรื่องที่ต้องมานั่งพิมพ์ให้สวยงามนี่ล่ะครับ ถ้าน้อง ๆ ไม่ว่างคงต้องวานหัวหน้าสุดสวยนี่แหละพิมพ์ให้ จะได้ทันส่งวันนี้ ที่ต้องส่งคือแบบ 1 แบบรายงานผลการแก้ไขปัญหาความยากจนแบบบูรณาการ แบบ 2 แบบสนับสนุนครัวเรือนยากจนเป้าหมาย แบบ 3 หนังสือยินยอมให้เปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล หวังว่าจะส่งได้ทันนะครับหัวหน้า [...]
Blog Archives
ปัญหาความยากจน : ปี 2555 เริ่มแล้ว
January 23, 2012ครัวเรือนยากจนตามเกณฑ์ จปฐ. ในแผนฯ 10
July 13, 2011การจัดเก็บข้อมูลความจำเป็นพื้นฐาน หรือ จปฐ. ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 10 ที่เริ่มมาตั้งแต่ปี 2550 จนถึงปี 2554 นี้เป็นปีสุดท้าย เกณฑ์ชี้วัดด้านรายได้จะอยู่ที่ 23,000 บาท/คน/ปี หมายความว่า ครัวเรือนใดที่มีรายได้ต่ำกว่า 23,000 บาท/คน/ปี ให้ถือว่าครัวเรือนนั้นเป็นครัวเรือนยากจน เวลาที่เราไปเก็บข้อมูลนั้น เรานำข้อมูลที่ชาวบ้านบอกมาตีเป็นจำนวนเงินหมด ถึงกระนั้นในช่วงเริ่มต้นของแผนฯ 10 คือในปี 2550 ก็ยังมีจำนวนครัวเรือนที่ตกเกณฑ์ สามแสนห้าหมื่นกว่า ครัวเรือน พอถึงปี 2553 จำนวนครัวเรือนยากจนลดลงเหลือ แปดหมื่นสี่พันกว่า ครัวเรือน และล่าสุดปี 2554 ที่เพิ่งเก็บข้อมูลเสร็จไปเมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา ยอดของครัวเรือนที่มีรายได้ต่ำกว่า 23,000 บาท/คน/ปี มีจำนวน หกหมื่นห้าพันกว่า ครัวเรือน ลดลงครับลดลง ที่น่าสนใจก็คือ จังหวัดที่มีปัญหาความยากจน ยังคงเป็นจังหวัดเดิม ๆ ไม่เปลี่ยนแปลง 1. แม่ฮ่องสอน 13,926 ครัวเรือน 2. บุรีรัมย์ 7,047 [...]
พอเพียงต้นแบบ
March 10, 2011เรียบร้อยไปแล้วสำหรับโครงการนี้ ต่อไปคงเหลือการติดตามและคอยควบคุมขบวนให้ไปตามทางที่ถูกที่ควร ซึ่งบางครั้งมันเอาแน่ไม่ได้ สิ่งที่เราคิดไว้อาจเป็นไปอย่างอื่น วิทยากรจากสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเพ็ญมาให้ความรู้กับครัวเรือนตัวอย่าง กลุ่มครัวเรือนตัวอย่างที่เข้ารับการอบรม มีเก็บภาพไว้เป็นหลักฐานด้วย กิจกรรมที่มีแทบทุกครั้งของการอบรม
ปัญหาความยากจน : คนจอมศรี
March 12, 2010เพิ่งกลับจากการไปร่วมงาน การแก้ไขปัญหาความยากจนคนจอมศรี มาครับเขาเชิญไปเป็นวิทยากรกระบวนการ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นกระบวนการอะไรกับเขาเลย และจากการที่ได้ไปทำงานเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาความยากจนคนจอมศรี และ อปท. อื่น ๆ สาม สี่แห่งในอำเภอเดียวกันนี้ พบว่าคนจนที่มาร่วมงานตามโครงการแก้ไขปัญหาความยากจน เป็นคนจนซะครึ่งหนึ่ง คนที่จนจริง ๆ นั้นหลังฤดูการเก็บเกี่ยวอย่างนี้ เค้าไม่อยู่บ้านหรอกครับ เค้าไปรับจ้างที่ต่างจังหวัดหมดกันหมด บางครัวเรือนไปกันทั้งครอบครัว เทียวไปเทียวมาจนลูก ๆ ไม่ได้เรียนหนังสือล่ะครับ ในโครงการแก้ไขปัญหาความยากจนที่ อปท. แต่ละแห่งบูรณาการร่วมกับสำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเพ็ญ มีคนจนที่มาจาก 2 กลุ่มคือ คนจนตามข้อมูลการจดทะเบียนปัญหาสังคมและความยากจน(สย.) กับคนจนตามข้อมูล จปฐ. เราจะนำคนจนทั้งสองกลุ่มมาทำเป็นบัญชีเดียวกัน โดยการทำประชาคม คัดกรองว่าจนจริงหรือจนปลอม แล้วนำบัญชีนั้นมากำหนดครัวเรือนคนจนเป้าหมาย แล้วทำการคัดแยกครัวเรือนเป้าหมายออกเป็น 3 กลุ่มคือ กลุ่มที่สามารถพัฒนาได้(พอจะพึ่งตนเองได้บ้าง) กลุ่มที่ไม่สามารถพัฒนาตนเองได้(พวกนี้ขี้เกียจ ไม่ยอมทำงานทำการอะไร) และกลุ่มที่ควรให้การสงเคราะห์(ผู้สูงอายุ ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส) ขั้นตอนต่อไปคือ นำครัวเรือนคนจนเป้าหมาย กลุ่มที่สามารถพัฒนาตนเองได้ เข้ารับการอบรมตามกระบวนการ 4 ฐานเรียนรู้(ปรับทัศนะ แหล่งทุน เศรษฐกิจพอเพียง และแผนชีวิต) [...]
พึ่งตนเองด้วยการลดรายจ่ายและการเพิ่มรายได้
March 4, 2010ผม(สามเหน่ง)ได้เคยพูดไปหลายที หลายโอกาส หลายสถานที่แล้วว่า คนที่จะพึ่งตนเองได้นั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือใจ ใจต้องพร้อมที่จะอยู่อย่างพึ่งตนเอง ถ้าใจของเราไม่พร้อมเราจะทำอะไรไม่ได้เลย เพราะฉะนั้นใจสำคัญที่สุด เมื่อเราตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะพาครัวเรือนอยู่อย่างพึ่งตนเองแล้ว มันสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว ที่เหลืออาศัยความขยัน ความอดทนของเราเองว่าจะทำได้มั้ย กิจกรรมพึ่งตนเองที่ผม(สามเหน่ง)ได้บอกท่านทั้งหลายไปแล้วคือการทำบัญชีครัวเรือน ทุกท่านคงทำกันได้แล้ว กิจกรรมเพื่อการพึ่งตนเองอีกสองกิจกรรมคือ การลดรายจ่าย และการเพิ่มรายได้ มาดูอันแรกกันเลยครับ กิจกรรมลดรายจ่าย จะลดรายการไหนท่านสามารถดูได้จากบัญชีครัวเรือนที่ท่านได้ทำไว้ รายรับกับรายจ่ายมันพอดีกันมั้ย ให้ตรวจสอบดู ถ้าท่านเห็นว่ารายจ่ายรายการไหนที่มันมากเกินไป รายจ่ายตัวไหนที่มันไม่เหมาะสม รายจ่ายตัวไหนที่มันแพงเกินไป ให้ท่านพิจารณาว่าจะลดตัวไหน จะเลิกตัวไหน แต่ถ้ามันจำเป็นอยู่ ท่านก็มาพิจารณาว่ามันมีวิธีการไหนบ้างที่จะทำให้ค่าใช้จ่ายนี้มันลดลงบ้าง อย่างเช่น ถ้าหากว่าท่านเป็นเกษตรกร ปัจจัยการผลิตอย่างปุ๋ยเคมีแพงมาก ท่านก็ทำการผลิตใช้เอง อย่างนี้เป็นต้น กิจกรรมอันต่อมาคือการเพิ่มรายได้ เมื่อท่านทั้งหลายได้พากันประหยัด อดออม เป็นการลดรายจ่ายอีกทางหนึ่งแล้ว ท่านก็ต้องหาทางเพิ่มรายได้ให้กับครัวเรือนของท่าน อย่างเช่นการหาอาชีพเสริมเข้ามาช่วย หรือถ้าหากว่าไม่มีความสามารถในอาชีพอย่างอื่น ท่านต้องขยันให้มากกว่าเดิม เพื่อทำให้มีรายได้เพิ่มมากขึ้น แต่อย่าลืมเรื่องความพอดี ไม่ใช่อดหลับ อดนอน ทำงานเพื่อให้ได้เงินมากขึ้นมันไม่คุ้มหรอกครับ อย่าลืมนะครับ สิ่งสำคัญที่สุดของการพึ่งตนเองคือใจครับ ถ้าใจของเราไม่รู้จักกับคำว่าพอ เราจะไม่มีความสุข และเราจะอยู่อย่างพึ่งตนเองไม่ได้…วันนี้ขอจบแค่นี้ก่อน
-
Comment
nengneng on การเมืองเรื่อง อบต.
หมออนามัย on การเมืองเรื่อง อบต.
พ่อปัน ปัน on อารมณ์ศิลปิน (โคตร ๆ)
-
