nengnengneng.net

Tweetวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมอยู่บ้านเพื่อเตรียมอาหารไว้ทาน  เรียกว่าเป็นการถนอมอาหารครับ  ฝึกไว้เผื่อมีสงครามกลางเมืองระหว่างภาค  ไม่ได้อยากให้มีนะครับ  เผื่อมันมี อาหารที่ผมบอกว่าจะทำ  เป็นการถนอมอาหารในหน้าที่แดดจัดอย่างตอนนี้ล่ะครับ  การทำหมูแดดเดียว ไม่ยากอย่างที่คิดเลย  อันดับแรกให้ไปซื้หมูมาจะหนึ่งโล  หรือจะครึ่งโลแล้วแต่ความสะดวกของแต่ละคน  แล้วก็หั่นให้เป็นชิ้นตามใจคนทำว่าต้องการชิ้นหมูแบบพิสดารอย่างไร  หลังจากนั้นใส่ซีอิ้วขาวลงไป  เติมเกลือลงไปนิกหน่อย  ใส่กระเทียมทุบลงไปด้วย  คลุกให้เข้ากัน  หมักทิ้งไว้สักประมาณสิบห้านาทีน่าจะพอ สูตรในการหมักหมูไม่มีสูตรตายตัวหรอกครับ  ชอบแบบไหนก็ทำแบบนั้น  อย่างผมชอบรสของซีอิ้วขาวผมก็นำมาหมัก  บางคนอาจชอบรสของเกลือก็ไม่ว่ากัน  ปรับปรุง  ประยุกต์ได้ตามใจชอบนะครับ พอหมักได้ที่แล้วก็นำขึ้นวางบนภาชนะที่บ้านของท่านมี  ของผมนี่เป็นกระด้งครับ  ผมเคยเห็นบางบ้านมีกระด้งแบบที่ใช้ตากของแห้งโดยเฉพาะ  มันจะเป็นตาห่าง ๆ นะครับเพื่อให้น้ำระเหยได้ง่าย  ตากไว้สักครึ่งแดดแล้วอย่าลืมกลับนะครับ  แล้วตากต่ออีกสักครึ่งแดด หมูแดดเดียวนี่ผมทำบ่อย ๆ ในวันหยุดสุดสัปดาห์ทุกวันหยุดเลยก็ว่าได้  ทำง่าย  นำมาประกอบอาหารก็ง่าย  แค่ทอด  และมีข้าวเหนียวร้อน ๆ แจ่วบองแซ่บ ๆ เท่านี้สวรรค์ก็เป็นของเราแล้วครับ

Tweetคาลิล  ยิบราน  กล่าวถึงความรักไว้ว่า ความรักไม่ให้สิ่งอื่นใดนอกจากตนเอง และก็ไม่รับเอาสิ่งใดนอกจากตนเอง ความรักไม่ครอบครอง  และก็ไม่ยอมถูกครอบครอง เพราะความรักนั้นพอเพียงแล้วสำหรับตอบความรัก ถ้าเรามอบความรักให้แก่กันด้วยความบริสุทธิ์ใจ  รักแบบไม่ต้องการสิ่งตอบแทน  รักแบบไม่สนใจว่าจะได้รักตอบหรือไม่  รักเหมือนในละครน้ำเน่าที่เราเคยว่าจะร้ายกับเรายังไงเราก็ยังรัก  รักโดยที่ไม่คิดเสียใจเลยที่ได้รัก  อยากได้ยินว่ารักกัน ไม่รู้ว่าจะเป็นการฝันในวันที่อากาศร้อนหรือเปล่า  อยากเห็น  อยากได้ยินว่ารักกันจริง ๆ   ความรักเป็นเรื่องที่ดี  ทุกคนต้องการความรักกันทั้งนั้น  คนพอชอก็เหมือนกัน  อยากได้ความรักจากคนรอบข้าง  เคยได้ยินมาว่าถ้าเราอยากได้ความรักจากใคร  ให้เรามอบความรักให้เขาก่อน  ถึงแม้นว่าจะเป็นรักแบบไม่หวังสิ่งใดตอบแทน  แล้วจะได้รับความรักกลับมา  ตนพอชอก็เลยมีความรักให้กับคนรอบข้างทุก ๆ คนครับ…โดยเฉพาะสาว ๆ

Tweetคนพอชอนั่งทบทวนความเป็นมาและเป็นไปในวิถีชีวิตน้อย ๆ นี้  เคยทำอะไรสำเร็จกับเขาบ้างมั้ย  เคยทำอะไรที่มันผิดพลาดบ้างมั้ย  คำตอบข้อสุดท้ายดูจะมีมากกว่าข้อแรก เคยถามตัวเองอยู่บ่อย ๆ คำว่าประสพความสำเร็จในชีวิตเป็นแบบไหน  มีกิจการใหญ่โตเป็นของตัวเองเหมือนเพื่อนบางคนและหลายคน  วันหยุดออกรอบเล่นกอล์ฟทั้งวัน  อย่างคนพอชอที่นั่งปลูกผักลงกระถางในวันหยุดเป็นความสำเร็จมั้ย ความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตนี้มีมากมายเหลือเกิน  มากจนผมเกิดความฟุ้งซ่าน  จนมีคนบางคนบอกว่า  ชีวิตคนมันก็เป็นแบบนี้มันอยู่ที่มุมมองของคนว่ามองเรื่องนี้แบบไหน ใครคนนั้นบอกว่า ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ  ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นไปตามเหตุและผลของมัน  ลองปล่อยให้มันเป็นไปตามทางของมันบ้าง  ไม่ต้องไปควบคุมอะไรมันมาก  แล้วมันจะเป็นไปตามธรรมชาติของมัน ผมกำลังพยายามที่จะเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน  ปล่อยให้อะไรมันเป็นไปตามธรรมชาติของมัน…ให้มันเป็นไป

Tweetคนพอชอหัดทำบล็อกมาไม่ทันถึงปีดี  ยังถือว่าเป็นมือสมัครเล่น  อยากเป็นขั้นเทพอย่าง หมออนาเมา ต้องฝึกฝนอีกหลายฝนถึงจะลงเขาไปหาประสบการณืได้  หลายคนคงเป็นเหมือนคนพอชอ ที่เกิดโรคเขียนไม่ออกในบางครั้ง  ไม่ว่าจะไปทำกิจกรรมอะไรอย่างอื่นมันก็ไม่หาย  ยังคงคิดอะไรไม่ออก  อย่าว่าเรียบเรียงประโยคให้มันสวยงามเลยครับ  เอาแค่ให้มันได้แบบทือ ๆ นี่ก็ยากเกินแล้ว คนที่เป็นมืออาชีพในการเขียนบทความนั้นคงไม่เป็นแบบนี้  คอลัมนิสต์ที่เขียนบทความลงหนังสือพิมพ์ทุกวัน ทุกวัน เขาทำได้ยังไง  มันน่าอิจฉาจริง ๆ แต่ก็ต้องยอมรับนะครับว่าท่านเหล่านั้นทำงานมานาน  ประสบการณ์ขั้นเทพ  เขาคงวางพล็อตเรื่องที่จะเขียนเอาไว้หมดแล้ว  ไม่เหมือนเราเขียนเหมือนเขียนบันทึกประจำวันส่งครู  พอได้ส่ง  ดีไม่ดีไม่อยากรับรู้ ข้อมูลของคนพอชอที่นำมาเขียนบล็อกเป็นข้อมูลที่เราทำเป็นประจำ  ทำเป็นหน้าที่  ถึงอย่างนั้นก็เถอะมันก็มีอาการเขียนไม่ออกอยู่เป็นประจำ  ไม่รู้เป็นอะไร  ปกติผมเขียนเรื่องในตอนกลางคืนแล้วบันทึกไว้เพื่อเผยแพร่ในตอนเช้าเวลาทำงาน  หากมีอาการเขียนไม่ออกก็จะลุกเดินไป  เดินมาแถวหน้าบ้าน  บางคราวเดินจนถึงตีสองครับ (ฮา)