Blog Archives

ไม่มีคุณสมบัติ

May 24, 2011

Tweetอาจินต์  ปัญจพรรค์  เคยพูดไว้ในมติชนนานเดือนแล้วว่า  การเขียนไม่จำเป็นต้องเขียนยาว  อยู่ที่เขียนแล้วบรรลุหรือเปล่า ความหมายของคนพูดคงหมายถึง  มีความเป็นนักเขียนในเรื่องนะครับ  ผมเป็นคนหนึ่งที่เขียนแล้วไม่บรรลุ  ผมไม่เคยผ่านสนามมาเหมือนกับนักเขียนรุ่นก่อนที่ต้องฝึกฝนส่งเรื่องไปให้บรรณาธิการคัดกรอง  เขียนแล้วเขียนอีก  ส่งแล้วส่งอีก  ก็ยังไม่ผ่าน  ต่างกับสมัยนี้  การเขียนในสมันนี้ง่ายกว่าสมัยก่อนเยอะมาก  ไม่ต้องมี บ.ก. มาคัดกรองงานเขียน  พูดอีกอย่างหนึ่งคือเราต้องเป็นบรรณาธิการเอง  พอเขียนเสร็จแล้วส่งเรื่องไปให้คนอ่านได้ทันที นักเขียน กับ Blogger น่าจะมีคุณสมบัติที่เหมือนกันนะครับ  ที่ผมพอจะนึกออกในตอนนี้คือ  นักเขียนระดับเทพทุกคนจะเป็นนักอ่าน  อ่านทุกเรื่อง  อ่านทุกอย่าง  อ่านแม้กระทั่งพระราชบัญญัติก็เห็นมีบางคนบอกไว้แล้ว  ที่บอกว่าอ่านนี่ไม่ได้เป็นการอ่านเพื่อจะนำมาเขียนเดี๋ยวนั้นนะครับ  เป็นการอ่านแบบอ่านสะสม  อ่านทุกวัน  พอถึงคราวจะได้ใช้มันจะทำให้นึกออกเองโดยอัตโนมัติ Blogger นั้นก็คงจะคล้าย ๆ กันกับนักเขียนที่ต้องรักการอ่าน  อ่านมากจะได้เปรียบ  ผมคิดว่าการอ่านของนักเขียนกับ Blogger คงจะต่างกันที่ Blogger จะอ่านเฉพาะเรื่องที่ตนเองให้ความสนใจเท่านั้น  ส่วนนักเขียนเขาอ่านทุกประเภท  อ่านเอารสของภาษา  อ่านเพื่อซึบซับความงามของภาษา  ไม่เชื่อก็ลองไปหางานเก่า ๆ ของนักเขียนระดับตำนานมาเสพดู กามารมณ์เป็นศิลปะชั้นสูงที่คนเรายอมรับอย่างขวยเขินมาในอดีตศตวรรษ  และจนถึงวันนี้ จึงไม่บรรลุปลายทางอย่างภาคภูมิเท่าที่ควร  ในส่วนรวมของประชากรโลก และเสือกไสตัวเองเข้าไปในอาณาจักรแห่งความระทม อีกนานครับกว่าจะได้แบบนี้  บางส่วนจาก  [...]

เรยา

May 11, 2011

Tweetผมไม่เคยได้อ่านนิยายและไม่ได้ติดตามดูละครหลังข่าวเรื่องนี้  แต่ทราบข่าวจากสื่อเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาว่า  กระทรวงวัฒนธรรมไม่สบายใจนักกับการออกอากาศของละครเรื่องนี้  และมาไม่สบายใจเมื่อละครใกล้จะจบแล้ว  ในข่าวเห็นบอกว่ามีการไปพูดคุยตกลงอะไรกันด้วยระหว่างกระทรวงวัฒนธรรมกับผู้ผลิตละคร ผมสอบถามจากเพื่อนร่วมงานที่ติดตามละครเรื่องนี้ว่าเนื้อหามันเป็นยังไง  ทำไมถึงทำให้ใครบางคนไม่สบายใจได้  ก็ได้รับคำตอบแบบที่ผมสรุปเองว่า  ตัวเอกของเรื่องคือ  เรยา  เป็นเมียน้อย  ครั้นจะถามต่อว่ามีเหตุจูงใจอันใดที่ทำให้  เรยา  ยอมเป็นเมียน้อยซึ่งผู้หญิงส่วนมากไม่อยากจะเป็น  ก็ไม่กล้าถาม  กลัวว่ามันจะนานเกินไปแค่เนื้อหานี่ยังฟังตั้งนานกว่าจะสรุปได้ การเป็นเมียน้อยมันมีสภาพที่เป็นรองนะครับ  ทั้งทางสังคมและทางกฏหมายด้วย  เพราะฉะนั้นผู้หญิงที่ตัดสินใจว่าจะเป็นเมียน้อยจึงต้องคิดใคร่ครวญมากกว่าปกติอยู่สักหน่อย  ซึ่งส่วนมากเงื่อนไขที่หนุนให้ตัดสินใจอย่างนี้คือครอบครัวที่แตกแยก  ความใกล้ชิด  ปัญหาทางการเงิน  และอื่น ๆ แต่ก็มีเหมือนกันที่ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะความไม่รู้ว่าฝ่ายชายมีเมียอยู่แล้ว  รู้ตัวอีกทีกลายเป็นเมียน้อยเขาแล้ว  ตอนนี้แหละครับที่ต้องคิดมาก ผมคิดว่าเมียน้อนรุ่นใหม่ที่มีชีวิตจริงอยู่นอกจอคงใช้ชีวิตไปตามปกติธรรมดาเจอกันที่ร้านขายส้มตำเราก็คงไม่รู้และคงไม่เหมือน  เรยา  ที่ตามราวีบ้านใหญ่นะครับ  ส่วนที่ไม่ปกติอาจจะเป็นการติดต่อกับฝ่ายชายนี่ล่ะครับ  ในกรณีที่ฝ่ายหญิงมีธุระอยากพูดคุยด้วยคงทำได้ไม่ถนัดนักยกเว้นว่าทำงานอยู่ที่เดียวกัน  ส่วนมากสองคนนี้เขาเจอกันอยู่แล้วล่ะครับในหนึ่งสัปดาห์  มีอะไรคงต้องรอตอนนั้น หมายเหตุจากผู้เขียน  เรื่องราวสั้น ๆ ด้านบนเป็นการตั้งข้อสังเกตุ  มองจากคนที่อยู่ในวงนอก  ไม่ใช่จากประสบการณ์ (ฮา)

นอนห่มผ้า คิดถึง Nirvana ชะมัด

March 27, 2011
http://www.youtube.com/watch?v=hTWKbfoikeg”>httpv://www.youtube.com/watch?v=hTWKbfoikeg

Tweetไม่รู้ว่ามาอารมณ์ไหน  นอนห่มผ้าอยู่ดี ๆ เกิดอาการคิดถึง เคิร์ท  โคเบน  และผองเพื่อน  Nirvana  ขึ้นมา  ทำให้ต้องลุกขึ้นมาค้นหาเพลงยอดฮิตอย่าง  Smells  Like  Teen  Spirit  มาฟังแก้หนาว httpv://www.youtube.com/watch?v=hTWKbfoikeg เพลงของ Nirvana นั้นคล้าย ๆ กับ  Black Sabbath  อยู่นะครับ  รุ่นเก่าเลยชอบฟังด้วย  ผมรู้จักกับวงนี้ตอนงานชุด  Nevermind  ซึ่งเป็นชุดที่  2  และเพลงที่ดังคือเพลงนี้ล่ะครับทำให้ต้องตามหาชุดที่  1  มาฟัง  เสียดายที่มีงานออกมาน้อยไปนิดหนึ่ง

นิทานลิงกับลาจาก Forward Mail

March 20, 2011

Tweetปกติผมไม่ค่อยเปิดอ่านเท่าไหร่นักกับเจ้า Forward Mail นี่  และวันนี้นึกขึ้นได้ว่า Mail นี้ไม่ได้เปิดดูมาไตรมาสหนึ่งแล้วทั้งที่กะว่าจะเลิกใช้แล้วแต่ก็ยังมีใครหลายคนส่งอะไรแจ่ม ๆ มาให้พิจารณาอยู่บ่อย ๆ รวมทั้งนิทานเรื่องนี้ด้วยครับ นิทานเรื่องนี้ชื่อ  ลิงกับลา  เนื้อเรื่องมีอยู่ว่า  มีหญิงชาวบ้านที่อาศัยอยู่คนเดียวเลี้ยงลิงกับลาไว้เป็นเพื่อนแก้เหงา  วันหนึ่งหญิงชาวบ้านคนนี้ออกไปตลาดเลยหาเชือกมาผูกคอลิงและมัดเท้าของลาไว้  กันไม่ให้ทั้งสองตัวเดินไปมาเป็นการทำลายข้าวของให้ได้รับความเสียหาย  พอเจ้าของออกจากบ้านไปลิงที่แสนฉลาดได้แก้เชือกออกจากคอของตัวเอง  แล้วไปแก้มัดให้ลาด้วย  แล้วลิงก็กระโดดโลดเต้นไปตามประสาลิงอย่างมัน  จนข้าวของพังเสียหาย พอเจ้าของมันกลับมา  ลิงซึ่งมองเห็นแต่ไกลเอาเชือกมาผูกคอตัวเองพร้อมกับนั่งนิ่งเรียบร้อยเหมือนเดิม  พอเจ้าของเปิดประตูบ้านเข้ามาเห็นสภาพบ้านพังกระจุยกระจายแบบนั้นก็โกรธ  หันไปมองสัตว์เลี้ยงแสนรักสองตัวเห็นลิงมีเชือกผูกที่คอแต่ลาไม่มีเขือกผูกที่เท้า  เลยเข้าใจว่าเป็นฝีมืของลา  วิ่งไปเอาไม้มาตีลาจนตาย ผมชอบที่เขาเปรียบเทียบไว้ตอนท้ายครับ ลาเหมือนกับคนที่ปฏิบัติงานได้ตามหน้าที่  ไม่ค่อยมีปากมีเสียง  พูดจาตรงไปตรงมา  ไร้เล่ห์เหลี่ยม ลิงเหมือนกับคนที่ฉลาดแกมโกง  พูดมาก  อ้างอิงตำราได้สารพัด  present เก่ง  แต่ไม่เคยทำงานจริง …..ช่างเปรียบเทียบได้ดีจริง ๆ …..

คนท้องถิ่นอุดร คนหัวใจสิงห์

March 4, 2011
http://www.youtube.com/watch?v=PngQhr7ZYPE&feature=fvwrel”>httpv://www.youtube.com/watch?v=PngQhr7ZYPE&feature=fvwrel

Tweetสำหรับเพื่อนพ้องน้องพี่ที่อยู่ที่อุดร  คงพอทราบข่าวว่าเทศบาลนครอุดรธานี ร่วมกับ สิงห์คอร์ปเปอเรชั่น จัดคอนเสิร์ต คนหัวใจสิงห์ อัสนี-วสันต์  โชติกุล เพื่อนำรายได้ไปใช้ในงานของเทศบาลนครอุดร  รวมทั้งเรื่องของสำนักงานใหม่ด้วย httpv://www.youtube.com/watch?v=PngQhr7ZYPE&feature=fvwrel เดิมทีกำหนดการจัดงานไว้ในวันที่  5  กุมภา  แต่เนื่องจากช่วงนี้มีงานที่วัดป่าบ้านตาดครับ  เทศบาลนครอุดรธานีจึงเลื่อนการจัดงานไปเป็นวันที่  21  พฤษภาคมนะครับ  คนหัวใจสิงห์รับทราบโดยทั่วกัน  ช่วงนี้ฟังเพลงรอไปก่อนนะจ๊ะ