Blog Archives

อาบหมอก กอดหนาว

January 17, 2012

ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับสถานที่ท่องเที่ยวบนดอยหรอกครับ  พอดีว่าที่อุดรเกิดเหตุการณ์หมอกลงจัดและเกิดในเขตเทศบาลนครอุดรด้วย  เลยทำให้ชาวบ้านในเมืองตื่นเต้นกันใหญ่ ภาพประกอบผมถ่ายในรถครับ  ปกติมาถึงที่นี่มองเห็นไฟแดงชัดเจนครับ  แต่นี่ไม่เห็นเลย  และอีกอย่าง  ถ้าเป็นวันปกติรถจะเยอะกว่านี้มาก  หรือว่าเป็นวันครูนักเรียนหยุดเรียนไม่เกี่ยวกับหมอกลง (ฮา) มันน่าจะเกียวกับฝนตกลงมาเมื่อสองวันก่อน  แล้วเกิดการเปลี่ยนแปลงของอากาศ  หมอกจัดไม่จัดทุกเที่ยวบินในตอนเช้าเครื่องลงไม่ได้ล่ะครับ เห็นหมอกลงอย่างนี้แล้วนึกถึงเมื่อคราวที่ได้ไป อาบหมอก กอดหนาว แถวเขาค้อโน้นแหละครับ บางคนไปเขาค้อแล้วไม่เคยเห็นหมอก  แต่ผมคิดว่าแม้ไม่ได้เห็นหมอก  แค่ได้รับอากาศก็สุขเหลือล้นแล้วล่ะครับ

เรือนไทย(ในฝัน)

April 2, 2011

จะเรียกว่าบ้านในฝัน  หรือว่าเรือนไทยในฝันก็ได้ซึ่งสำหรับผมมันคงเป็นในฝันล่ะครับชีวิตจริงคงไม่มีปัญญามีบ้านแบบนี้แน่ ๆ บ้านที่เขาเรียกว่าเรือนไทยภาคกลางครับ เรือนไทยที่ท่านเห็นในภาพประกอบนี้  เป็นบ้านขุนช้างที่สุพรรณบุรีครับ  ไม่รู้ว่าเป็นบ้านขุนช้างจริงหรือเปล่าหรือเขาสร้างขึ้นทีหล้ง  แต่คนสุพรรณเขาบอกว่าจริงนะครับ (จริงก็จริง) อย่างที่เราคุ้นเคยว่า  บ้านเรือนไทยภาคกลางเป็นบ้านที่ใต้ถุนสูง  รวมทั้งระเบียงและชานก็สูงด้วย  นอกจากนี้ยังมีการลดหลั่นระดับกันระหว่างห้องต่าง ๆ ด้วย  ว่ากันว่าคนในสมัยก่อนใช้นั่งห้อยเท้า  ไม่รู้เท็จจริงประการใด บางคนบอกว่าถึงจะมีเงินมีปัญญาสร้างบ้านก็ไม่เอาบ้านแบบนี้  เพราะดูแล้วมันเก่า  ถึงจะเป็นบ้านสร้างใหม่มันก็ดูเก่าเพราะเป็นบ้านทรงโบราณ  แล้วบ้านเก่าโบราณมันมักจะมีอะไรบางอย่างคล้ายกับในหนังที่เคยดู…ว่างั้น

บางอย่างเลียนแบบกันไม่ได้

March 30, 2011

ปกติแล้ว อปท. แต่ละแห่งแต่ละที่จะตั้งงบประมาณที่เกี่ยวกับการศึกษาดูงานไม่เหมือนกันนะครับ  อบต.เล็ก ๆ อย่างโคกกลางตั้งไว้แบบปีเว้นปีครับเพื่อจะได้เจียดงบประมาณอันจำกัดนี้ไปพัฒนาอย่างอื่นบ้าง  เรื่องแบบนี้ไม่ได้มีกฏระเบียบบังคับไว้หรอกครับอยู่ที่เรา  บาง อปท. บาง อบต. ไม่ว่าเล็กใหญ่เห็นไปกันทุกปี ถามว่ามันจำเป็นมั้ยที่ต้องไปดูงานคนอื่น  ผมก็ต้องตอบว่าจำเป็นครับ  บางเรื่องบางอย่างที่ผมของบประมาณไปแล้วไม่ได้  พอไปเห็นที่อื่นเขาทำกลับมาแล้วมาอนุมัติงบก็มีออกบ่อยไป  บางทีเราคิดว่าเราเจ่งแต่พอเราไปเห็นคนอื่นเราจ๋อยไปเลยล่ะครับ  ยังไงก็ตามคงไม่จำเป็นถึงขนาดต้องไปดูงานมันทุกปีเหมือนบางแห่งนะครับ สิ่งไหนที่เราเห็นว่าดี  เรานำมาประยุกต์ใช้ในองค์กรของเราเพื่อให้มันเกิดประโยชน์บ้าง  แต่ก็มีบางอย่างเหมือนกันที่นำมาใช้กับเราไม่ได้  อย่างเช่น  ตู้ใส่หนังสือที่ออกจาก อบต. แจ้งเรื่องต่าง ๆ ไปยังหมู่บ้าน  แทนที่จะส่งให้สมาชิกสภาฯ หรือผู้ใหญ่บ้าน  เราก็นำมาใส่ไว้ในตู้ใส่หนังสือตามช่องหมู่บ้าน  สมาชิกสภาฯ หรือผู้ใหญ่บ้านก็จะมาเปิดหยิบไปเอง  แบบนี้สะดวกดีทั้งคนส่งคนรับ แต่นำมาใช้กับโคกกลางไม่ได้แน่นอนครับ  ตอนนี้เราใช้วิธีให้คนขับรถเวียนไปส่งหนังสือทุกหมู่บ้าน  และบางครั้งผู้รับไม่อยู่บ้านฝากไว้แล้วหนังสือหายก็มี  หรือได้รับแล้วบอกว่าไม่ได้รับ  จนหลัง ๆ เราต้องให้ลงชื่อรับหนังสือ  ก็หาว่าเราเรื่องมาก  สรุปแล้วคือถ้ามีหนังสือเชิญประชุมแล้วไม่ได้มาประชุมโทษผู้ส่งหนังสือก่อน ขนาดที่เรานำหนังสือไปส่งให้กับมือยังเป็นแบบนี้  จะให้มาเปิดตู้รับหนังสือเองฝันไปเถอะ  ของบางอย่างเลียนแบบกันไม่ได้จริง ๆ

ชะ…อำ

March 29, 2011

เรามาถึงที่เพชรบุรีในตอนเช้าแล้วก็เจอพวกเดียวกันแต่ไม่รู้จักกันเยอะมาก  คณะศึกษาดูงานจากหลาย  อปท.  หลายจังหวัดมารวมกันอยู่ที่นี่ที่เดียว  จุดประสงค์คือทำธุระส่วนตัวของแต่ละคนครับ  เรามาถึงที่นี่เช้ารีสอร์ทที่เราจองไว้ยังไม่มีห้องว่างเลยต้องมาใช้บริการของที่นี่  เสร็จแล้วเราทานอาหารเช้าและไปดูงานต่อเลย พอบ่ายแก่ ๆ หน่อยดูงานเสร็จเรียบร้อย  เราก็มาอาบน้ำอาบท่าอีกครั้งที่รีสอร์ทหน้าหาดชะอำ  หลังจากนั้นบางคนเสวนากันอยู่ที่ห้อง  บางคนเดินสำรวจสภาพพื้นที่  บางคนหาอาหารพื้นเมืองอย่างส้มตำเมืองเพชรกินริมหาด  บางคนนอนพักเอาแรง  ห้องพักที่นี่ไม่ได้ดีเด่นมากนัก  ตามงบประมาณแหละครับ ความสนุกของการมาทะเลสำหรับผมไม่ใช่การลงเล่นน้ำทะเลหรอกครับ  แต่มันคือการก่อไฟเผาหรือย่างอาหารทะเล  เราขอให้ทางรีสอร์ทจัดที่ทานอาหารให้เราด้านนอก  และเราก็ให้น้อง ๆ แถวนี้ไปหาอาหารทะเลแบบสด ๆ มาย่างเป็นกับแกล้ม  ได้บรรยากาศของการมาทะเลจริง ๆ ทานข้าวเย็นเรียบร้อยแล้ว  เกิดความสงสัยว่าความเป็นอยู่ยามเย็นของคนที่นี่เป็นไง  เราเลยออกไปสำรวจดูครับ  ได้คุณลุงคนขับรถรับจ้างเป็นคนพาไป  น่าจะมาไกลพอสมควรนะ  ค่ารถ  300  (ฮา)

ออกเดินทาง

March 28, 2011

วันที่ 21 มีนา หลังจากที่อบรมเสร็จในตอนเช้า  พอบ่ายแก่ ๆ หน่อยมารวมกันตามนัด  จุดธูปเทียนสักการะบอกกล่าวเจ้าที่เจ้าทางเรียบร้อย  ผมและคณะได้ออกเดินทางจากสำนักงานประมาณหกโมงเย็นด้วยรถปรับอากาศสองชั้นยอดฮิตของยุคนี้แหละครับ แวะรับตามรายทางอีกสามสี่ราย  พอถึงอุดรเรามุ่งสู่เป้าหมายทันทีแบบค่อยเป็นค่อยไปด้วยการตกลงกันว่าจอดทุกจังหวัดเพื่อแวะเข้าห้องน้ำ  โดยที่แรกที่แวะคือปั้มแถวเขาสวนกวางเพื่อทานอาหารเย็นครับ ห่างหายจากการไปศึกษาดูงานสองปีสมาชิกคึกคักกันตั้งแต่ก่อนขึ้นรถ  เครื่องดื่มเลือก(ซื้อ)กันได้ตามใจชอบแต่มีข้อแม้ว่าห้ามทำหก ข้างบนสีหนึ่ง  ข้างล่างอีกสีหนึ่ง  แต่ก็ยังไปด้วยกันได้  ไม่มีทะเลาะเบาะแว้งเหมือนกับคนที่รักประเทศชาติทั้งหลาย