Blog Archives

คิดแบบเด็ก คิดแบบผู้ใหญ่หรือคิดแบบไหน

January 12, 2012

บางทีแอบบ่นกับคนใกล้ตัวว่า  ตั้งแต่ทำงานที่ อบต.โคกกลาง วันสำคัญต่าง ๆ ไม่เคยได้พาครอบครัวไปไหนเลย  วันลอยกระทงก็ไปทำงาน  วันเด็กก็ไปทำงาน  วันอะไรต่อมิอะไรก็ไปทำงานตลอดเลย ที่ อบต.โคกกลาง จัดงานวันเด็กตรงกับวันเด็ก  ไม่เหมือนกับที่อื่น ๆ ที่พากันจัดในวันศุกร์ก่อนวันเด็ก  แรกเริ่มเดิมทีผมไม่ทราบว่าทำไมถึงจัดวันเด็ก  เพราะเท่าที่เห็นหน่วยงานราชการอื่นเขาจัดกันในวันศุกร์  แล้ววันเสาร์เขาก็พาลูกพาหลานไปเที่ยวกัน  หรือว่าปลัดลืมคิดเรื่องนี้เพราะตัวเองไม่มีลูก (ในตอนนั้น) การเตรียมการจัดงานมีมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้วล่ะครับ  ปลัดเรียกประชุมผู้เกี่ยวข้องทั้งโรงเรียน  รพ.สต.  กำนัน  ผู้ใหญ่บ้าน  กลุ่มแม่บ้าน  อสม.  และ ส.อบต.  และประเด็นในวันนั้นที่เป็นเรื่องโจ๊กในวงเหล้าของเราคือ  ของรางวัลในวันเด็กชิ้นใหญ่ ๆ เช่นจักรยาน  ที่มีเด็กจับสลากได้ไป  บางปีเด็กที่ได้เป็นคนตำบลอื่นที่มาเที่ยวงาน  แต่ ส.อบต. อยากให้เด็กในตำบลโคกกลางได้  บางคนถึงกับบอกว่าให้ซื้อจักรยานมา 12 คนเลยให้หมู่บ้านละคัน  และอื่น ๆ อีกมาก แม่เจ้า…..วางมาดมานาน ถ้าทำอย่างนั้น  คนที่สบายคือผมและเพื่อนพนักงานทั้งหลายนี่แหละครับ  พอถึงวันเด็กทีก็ซื้อจักรยานมาให้หมู่บ้านละคัน  ผู้ใหญ่บ้าน  สมาชิก อบต. ก็ไปคุยกันเองว่าจะให้ใคร  จบ สมมุติว่าทำจริง ๆ [...]

ถามข่าวรองนายก

November 10, 2011

แม้ว่าเราจะไม่ใช่ เจ้าภาพ แต่เราก็เข้าไป เตรียมความพร้อม ในเรื่องของ สถานที่ เพื่อที่จะให้งาน พลังแผ่นดินเอาชนะยาเสพติด เป็นไปด้วยความเรียบร้อย  และในวันที่  12  พฤศจิกายนนี้ในเบื้องต้นอำเภอแจ้งว่า  รองนายก ฯ เฉลิม  อยู่บำรุง  จะเดินทางมาปิดงานให้  ทำให้  อบต.โคกกลางวุ่นพอสมควร บังเอิญจริง ๆ ที่วานนี้เปิด  facebook  ไว้ทั้งวัน  แต่ตัวผมกลับไปอยู่กลางสนามประสานกับเวทีงานลอยกระทง  แล้วพี่หน่อง ทักทายเข้ามา  เลยได้โอกาสตรวจสอบความเป็นมา  เป็นไป  ของบรรดารัฐมนตรี  ว่าเป็นอย่างไรบ้าง สรุปแล้วท่านคงไม่มาหรอกครับ  ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องเกรงมาก  พิธีปิดก็ทำแบบสบาย ๆ ขอบคุณพี่หน่อง  เลขาฯ นายเจริญ  จรรย์โกมล  รองประธานสภาผู้แทนราษฎร  คนที่หนึ่ง  อย่างสูงครับที่เอื้อเฟื้อเป็นอย่างดีเสมอมา

ไม่มีคำบรรยาย

October 28, 2011

ตั้งแต่เดือนกรกฏาคมมาแล้วครับที่บ้านเราเจอปัญหาเรื่องน้ำ  ตอนนี้เข้ามาโอบล้อมเมืองหลวงของเราไว้แทบทุกทาง  และไม่มีทางที่จะรอดไปได้  ไม่เคยมีใครเอาชนะธรรมชาติได้  มีแต่เรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน…เท่านั้น theatlantic.com  เขียนบทความเรื่องน้ำท่วมกรุงเทพฯไว้  และมีภาพประกอบในมุมที่เราอาจจะไม่เคยเห็นเลยนำมาให้ชมกันครับ  แต่ละภาพไม่มีคำบรรยายจริง ๆ

ใจน้อยลอยกระทง

October 26, 2011

บ่ายวันนี้ท่านปลัดเรียกพนักงาน  ลูกจ้างในส่วนของสำนักปลัดประชุม  เพื่อมอบหมายงานและติดตามงานที่มอบไปว่าไปถึงไหนแล้ว  โดยเฉพาะการเตรียมงานที่กำลังจะมาถึงอย่าง  งานประเพณีลอยกระทง  ที่  อบต.โคกกลาง  อบต.เล็ก ๆ จัดเป็นประจำทุกปี  บางปีได้รับคำชมจากชาวบ้านที่มาเห็นว่าจัดได้ดีกว่าที่อำเภอซะอีก  แต่ก็ใช่ว่าจะดีอย่างเดียว  อย่างปีที่แล้วก็มีการน้อยอกน้อยใจกันเกิดขึ้น อาการน้อยใจเกิดจากการเข้าใจผิด  หรือตั้งใจให้เป็นอย่างนั้นผมก็ไม่ทราบ  เรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับ  สมาชิก  อบต.  น้อยใจว่านายกเอาใจผู้ใหญ่บ้านมากเกินไป  เรียกผู้ใหญ่บ้านไปนั่งโต๊ะ  แต่กับสมาชิกไม่ยอมเรียก  แต่นายกกลับคิดว่า  งานนี้สมาชิก อบต. เป็นเจ้าภาพทุกคนเพราะ อบต. เป็นคนจัดงาน  เพราะฉะนั้นเจ้าภาพต้องเป็นคนเรียกแขก  เชิญแขกมานั่ง  แล้วเจ้าภาพทุกคนควรช่วยกันรับแขก  ไม่ใช่ให้ใครมารับตัวเอง ผมไม่ทราบว่าที่อื่นเป็นยังไง  แต่ที่นี่เป็นอย่างนี้  โดยเฉพาะสมาชิก อบต. (ต้องวงเล็บไว้หน่อยว่าบางคน) ชอบที่จะให้พนักงานไปคอยต้อนรับเอาอกเอาใจเพื่อจะโชว์ชาวบ้านหรือเปล่าไม่ทราบ  แต่งานอย่างนี้แขกเยอะครับ  เราต้อนรับแทบไม่ไหว  บางปีหัวหน้าส่วนราชการมาทั้งอำเภอก็มี  เราก็ต้องรับแขกเหมือนอย่างที่นายกว่า  เจ้าภาพควรจะช่วยกันรับแขก  ไม่ใช่มาต้อนรับกันเอง  เท่าที่ผมเห็นมาหลายงานมีไม่มากคนหรอกครับที่เป็นแบบนี้  ส่วนมากมักจะเป็นคนหน้าเดิม ๆ นั่นแหละครับ  นี่ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งแกสอบตกขึ้นมา  จะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้เนอะ…

ที่นี่น้ำไม่ท่วม มีแต่ความขัดแย้ง

October 21, 2011

เมื่อคนสองคนที่ความเห็นไม่ตรงกันจะมาคุยกันแบบไม่ทะเลาะกันนี่ผมว่ายากแล้ว  สองคนที่มีความเห็นไปในทางตรงกันข้ามแบบนี้ยังมีกลุ่มคนสนับสนุนตัวเองอีกฝ่ายละไม่น้อยแล้วจะให้มาคุยกันกลางวงฝ่ายสนับสนุนทั้งสองคงเป็นไปได้ยากเหมือนกับที่ใครบางคนคิดว่าน้ำจะไม่ท่วมกรุงเทพ ที่นี่น้ำไม่ท่วม  มีแต่ความขัดแย้ง… ที่ตำบลโคกกลางมีหมู่บ้านหนึ่งซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่และเป็นหมู่บ้านชายแดน  คือมีเขตติดต่อกับอำเภออื่น  คนในหมู่บ้านนี้จะแบ่งเป็นสองกลุ่ม (หรืออาจจะมากกว่านี้) ให้เห็นชัดเจนเมื่อมีการประชุมหรือจัดเวทีประชาคม  และชัดเจนมากขึ้นเมื่อมีการเลือกตั้ง แม้จะเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่  แต่ที่นี่ไม่มีโรงเรียน  ไม่มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก  แต่มีชื่อของหมู่บ้านเป็นชื่อโรงเรียนและตั้งอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง  ผมไม่ทราบสาเหตุที่เป็นอย่างนี้  ได้แต่เดาเอาว่าความขัดแย้งของคนในหมู่บ้านคงเป็นสาเหตุหนึ่ง ล่าสุด…มีความเห็นไม่ตรงกันกรณีใช้วัดเป็นสถานที่หล่อพระ  กลุ่มหนึ่งให้ใช้ได้  กลุ่มหนึ่งไม่อยากให้ใช้  ในที่สุดกลุ่มแรกชนะแต่หลังเสร็จงานค่าน้ำค่าไฟที่ตกลงกันไว้ว่าจะจ่ายให้วัดไม่มี  กลุ่มหลังไปทวงเลยเกิดการทะเลาะเบาะแว้งกันใหญ่โตทั้งโยมทั้งพระ  จนชาวอำเภอนี้รู้กันทั่วจากการแจ้งความไว้ที่โรงพัก ถ้าที่นี่เกิดเหตุการณ์น้ำท่วมเหมือนอย่างที่กรุงเทพตอนนี้  ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าชาวบ้านที่นี่จะผ่าวิกฤติออกไปได้อย่างไร ภาพประกอบจาก  google+  suthichai  yoon