นิสัยในการทำงานของแต่ละคนไม่เหมือนกันนะครับ  บางคนไม่พูด  บางคนพูดไม่ทำ  บางคนทั้งไม่พูดและไม่ทำ  บางคนไม่เหมือนกันเพราะนาย  นายคนหนึ่งเป็นอย่างหนึ่ง  นายอีกคนหนึ่งกลับเป็นอีกอย่างหนึ่ง (ฮา)

งานเบี้ยยังชีพที่ต้องออกไปจ่ายทุกเดือน  ผมไม่เคยฟิกว่า  ต้องออกจ่ายทุกวันที่เท่าไร  แค่ไม่เกินวันที่  10  และไม่ตรงกับวันที่  3  ของทุกเดือนก็พอ  วันที่  3  ไม่มีในระเบียบอะไรหรอกครับ  ผู้เฒ่าบอกมาว่า  อยากไปตลาดนัดที่มันมีในวันที่  3  ของทุกเดือน  ถ้าออกมาจ่ายวันนี้ก็ต้องรอรับกลัวตลาดวายก่อน (ฮา)  เพราะฉะนั้นก่อนออกไปจ่ายทุกเดือนต้องมีการพูดคุยหารือกับผู้บริหารว่า  จะออกวันไหนยังไง

ส่วนโครงการอื่นๆ ตามข้อบัญญัติที่เรายื่นของบประมาณไป  ต้นปีงบประมาณก็ต้องคุยกับผู้บริหารเหมือนกันครับว่า  จะมีการเปลี่ยนแปลงมั้ย  อบรมอาชีพจากที่เคยวางแผนไว้ว่าเป็นอาชีพนี้  จะเปลี่ยนเป็นอาชีพอื่นมั้ย  ดูงานจากที่เคยแพลนไว้ว่าเป็นที่นี่ต้องเปลี่ยนแล้วนะ  อะไรประมาณนี้ครับ  รวมถึงงานมอบหมายอื่นด้วยนะครับที่ต้องพูดต้องคุยกันกับผู้บริหารก่อนดำเนินการ

อีกเรื่องหนึ่งคือ  เรื่องการไปอบรม  ถ้าเราขอไปอบรม  เมื่อเสร็จสิ้นการอบรมนั้นแล้ว  กลับมาถึงสำนักงานก็ทำบันทึกรายงานไปตามขั้นตอนว่า  เป็นยังไงบ้าง  ส่วนการอบรมปลีกย่อยที่เราถูกบังคับไปอย่างเช่น  จังหวัดแจ้งมา  อบรมฟรี  แล้วแจ้งในหนังสือว่ามอบหมายเราไป  ถ้าเรื่องนั้นไม่เกี่ยวข้องกับงานเรา  แล้วเราดูแล้วไม่สำคัญไม่ต้องก็ได้ครับ

ที่ผมเล่าเรื่องนี้ให้ฟังเนี่ย  ผมได้ยินผู้บริหารอย่างน้อยสองคน (ก็ อบต.ผมเพิ่งมีนายกสองคนตั้งแต่ตั้ง อบต.มา) เขาบอกว่าเขาชอบแบบนี้  เขาให้เหตุผลว่า  เขารู้ความเคลื่อนไหวว่างานแต่ละอย่างทั้งในหน้าที่และมอบหมายว่ามันไปถึงไหนยังไงแล้ว  ซึ่งการทำงานในแบบดังกล่าวข้างบนนั่นผมไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นทำแบบนี้มั้ย  แต่ผมทำแบบนี้ตั้งแต่เริ่มทำงานแรกในชีวิตมาแล้ว

ปัญหาของผมมีอยู่อย่างเดียวคือ  ผมไม่ค่อยได้คุยกับปลัดเพราะผมใจร้อนไม่อยากรอ  เลยใช้วิธีคุยกับหัวหน้าสำนักก่อน  ถ้าโอเคก็เข้าหาปลัดแต่ปลัดไม่เคยอยู่สักทีครับ  ไม่เข้าจังหวัดก็ไปประชุม  เลยต้องข้ามไปคุยกับนายกเลย (ฮา)

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments