ตอนนี้ผมอยู่ในช่วงปรับตัว  ปรับตัวปรับใจไว้ด้วยว่าในการมาทำงานแต่ละวันจะเจออะไรบ้าง  โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเบี้ยยังชีพ

ตั้งแต่นายกคนใหม่ที่ผ่านการเลือกตั้งมาเมื่อตุลาคมที่ผ่านมาเข้ามาทำงานใหม่ๆ แล้วครับ  ที่มีข่าวเรื่อง  จะให้ผู้ใหญ่บ้านเป็นคนนำเงินเบี้ยยังชีพไปจ่าย  ผมได้ยินจนผมถามย้ำไปอีกครั้งหนึ่งเพราะเท่าที่เห็นจากที่อื่นเขาจะให้สมาชิกสภาเป็นคนนำเงินเบี้ยยังชีพไปจ่าย  แต่นี่เป็นผู้ใหญ่บ้าน  ผมเลยไม่ค่อยแน่ใจเลยถามย้ำอีกที

และล่าสุด  ก่อนออกจ่ายเบี้ยเดือนมกราคม  ชาวบ้านเล่าให้ฟังว่า  นายกแจ้งว่า  คนที่รับเงินแทนกันไม่ต้องทำหนังสือมอบอำนาจจะได้เร็วขึ้น  ซึ่งผมก็ได้บอกไปว่าต้องทำเหมือนเดิมแล้วก็มอบหนังสือให้ไปกรอก  ในใจคิดว่าขออย่าให้เป็นจริงเลย

แล้วเรื่องที่ได้ยินมาเริ่มมีเค้าลางเมื่อวานนี้

นายกเข้ามาทำงาน  ผมจ่ายเงินเบี้ยยังชีพเดือนธันวาคม  ท่านบอกว่าให้ทำอย่างเดิมไปก่อน  พอเดือนมกราคมท่านบอกว่า  การจ่ายเบี้ยใช้เวลานานเกินไป  ให้แบ่งคนเป็นสามทีม  ออกไปสามโซนพร้อมกันเลย  จะได้เสร็จภายในเที่ยง  เราก็โอเค

เหตุการณ์มันก็เป็นไปตามที่ได้ยินมาจากชาวบ้านนั่นแหละครับ  แต่เราก็บอกไปว่าให้ทำเหมือนเดิมไปก่อนเพราะเราไม่รู้ตัวล่วงหน้า (กลัวนายกเสียหน้า) และเริ่มมีเสียงจากผู้ใหญ่บ้านบอกเป็นนัยๆ ว่า  เดือนหน้าไม่ต้องมาที่ศาลาวัดหรือศาลากลางบ้านอีกแล้ว  ให้ไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้านเลย

ก่อนออกไปทานข้าวเที่ยง  ผมนำสองเรื่องนี้ไปปรึกษาท่านปลัด  ท่านบอกว่ามันทำไม่ได้และอย่างที่คาดไม่ถึง  ท่านก็บอกนายกที่กำลังจะเดินออกไปทานข้าวว่า  ชาวบ้านบอกว่าท่านนายกไม่ให้ทำหนังสือมอบอำนาจรับเบี้ยมันทำไม่ได้นะ  ท่านนายกตอบว่า  “ผมไม่ได้พูด”  เราแต่ละคนได้ยินแล้วได้แต่หันไปมองหน้ากัน

นักการเมือง  ยังไงก็คือ  นักการเมือง  ไม่ว่าจะระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น  แต่ผมและเพื่อนได้พูดคุยและแสดงความคิดเห็นเสมอมาเมื่อได้ยินลมปากนักการเมืองหรือใครอื่นว่า  “เมื่อคุณพูดเราจะฟัง  เมื่อคุณลงมือทำเราถึงจะเชื่อ”

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments