844

ใช่แล้วครับ  ผมหมายถึง “อาฮุย” ตัวละครอันเพริศแพร้วพรรณรายจากเรื่อง  ฤทธิ์มีดสั้น  ที่ว่ากันว่าเขาเป็นบุรุษที่ไม่มีใครรู้จักความเป็นมา  กระบี่ที่ใช้ก็เป็นกระบี่ไร้ชื่อ  เป็นเพียงเหล็กตีบางๆ ใช้ไม้ตีประกบไว้เท่านั้น  วิชากระบี่ก็สุดแสนจะพิสดารเพราะมีแต่แทง  แต่สามารถแทงได้จากทุกทิศ

เมื่อมีคนถามว่า  กระบี่ที่ไว  และจิตใจี่ห้าวหาญได้มาอย่างไร  อาฮุยตอบว่า “ข้าพเจ้าเติบใหญ่ในป่ากว้าง  รกร้าง  กันดาร  ลม  หิมะ  น้ำแข็ง  ล้วนเป็นศัตรูที่สำคัญที่สุดของข้าพเจ้า”

ชีวิตในป่าที่รกร้างและกันดารลำบากยิ่ง  บางครั้งน้ำและอาหารไม่สามารถหาได้เป็นเวลาหลายวัน  มีแต่ต้องรอคอย  มีแต่ต้องอดทน  มีแต่ต้องไม่เคลื่อนไหว  ไม่เคลื่อนไหวเพื่อออมกำลังไว้  ไม่เคลื่อนไหวเพื่อจะได้มีชีวิตสืบต่อ

ความอดทน  อดกลั้นอย่างนี้มิใช่มีมาแต่กำเนิด  แต่เกิดจากการฝึกฝน

ตอนอาฮุยยังเด็ก  เขาเคยเห็นกระเรียนถูงูเหลือมใหญ่กักไว้  กระเรียนแม้มีจะงอยปากคมแต่ก็มิกล้าจู่โจม  เพราะกระเรียนรู้สัญชาตญาณของงูเหลือมเป็นอย่างดี  หลังจากที่มันขดเป็นวง  หัวและหางต่อกันแล้วมันจะมีความคล่องแคล่วปราดเปรียว  หากจะใช้ปากจิกหัวงู  ขามันก็จะถูกงูรัด  หากมันจะใช้ปากจิกหางงูก็คงจะถูงูฉกทำร้าย

กระเรียนจึงสรุปบทเรียนคือ  การยืนนิ่งไม่เคลื่อนไหว  รอจนงูเหลือมอดรนทนไม่ได้จู่โจมก่อน  มันจึงใช้ปากที่แหลมและแข็งจิกตี

หัวหางติดต่อกันเป็นเคล็ดสำคัญของการเดินทัพก็จริง  แต่หากสามารถปฏิบัติการได้ถึงขั้น  “ใช้สงบสยบเคลื่อนไหว  ใช้กระปรี้กระเปร่าทำลายระโหยโรยแรง”  ก็ยิ่งจะสามารถได้ชัยมั่นคงกว่า

ที่มา  มติชน

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments