ช่วงที่ผ่านมามีเพื่อนในแวดวงออนไลน์พูดถึงเรื่องโฆษณาของทรูมูฟ  เอชชุด  “การให้  คือการสื่อสารที่ดีที่สุด”  มากพอสมควร  บางคนดูแล้วน้ำตาแทบไหลกันเลยทีเดียว

ผมไม่แน่ใจนักว่า  นักพัฒนาชุมชนคนอื่นๆ รู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้  คำว่า “เรื่องนี้” ผมหมายถึงว่า  การเป็นผู้ให้นี่แหละครับ  นักพัฒนาชุมชนรู้สึกว่าตัวเองเป็น “ผู้ให้” ด้วยหรือเปล่า  ไม่ว่าจะเป็นการให้ด้วยหน้าที่การงานที่ทำ  เป็นการให้ด้วยความสงสาร  หรือเป็นการให้ด้วยความรู้สึกอื่นใดก็ตาม  แต่ว่าผมรู้สึก  งานบางงานมันเหนื่อยยากแสนสาหัสกว่าจะเสร็จ  กว่าจะผ่านขั้นตอนแต่ละอย่าง  แต่พอเราเห็นผลของมันเรายิ้มอ่ะ  นึกออกมั้ย

รู้สึกมั้ยครับว่า  เวลาเราเป็นผู้รับเราจะดีใจมากและนึกถึงบุญคุณผู้ให้อย่างหาที่สุดมิได้เลย  แต่ถามตัวเองบ้างมั้ยว่า  ความรู้สึกแบบนี้มันมีอยู่กับเรานานมั้ย  เมื่อเวลาผ่านไป  ความรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณมันลดลงนะผมว่า  แถมยังจะหงุดหงิดอีกเวลาที่ถูกเตือนความจำว่าฉันเคยให้เธอ  แต่การให้ไม่ได้เป็นอย่างนั้นครับ

ใครทำดีกับเราให้จำ  เราทำดีกับใครให้ลืม  ยังคงใช้ได้ตลอดกาล

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments