ผมอยู่บ้านกับแม่จนถึง  ม. 3  จากนั้นก็ออกจากบ้านมานอนคนเดียวมั่งกับเพื่อนมั่งเพื่อศึกษาหาความรู้จนจบ  ระหว่างนั้นก็กลับไปเยี่ยมแม่เป็นประจำทุกปี  ปีละหลายครั้ง  จวบจนออกมาทำงาน  ช่วงที่ทำงานใหม่ๆ นี่ถึงกับห่างหายจากบ้านไปเลยนะครับ  เดี๋ยวปีนี้เราไปบ้านเพื่อนคนนี้  ปีนั้นเราไปหาเพื่อนคนนั้น  บางปีไม่เคยกลับไปเยี่ยมแม่เลยก็มี  รู้ตัวไม่ใช่ไม่รู้…

ถึงจะไม่ได้กลับบ้านไปหาท่าน  แต่เราก็รักท่านนะ  แม้ไม่เคยพูด  ผมว่าหลายคนโดยเฉพาะผู้ชายคิดว่าการบอกรักแม่นี่ยากเหมือนกันนะ  แต่การแสดงออกให้แม่รู้ว่าเรารักแม่นั้นน่ะไม่ยาก  อย่างการพาแม่ออกไปทานข้าวนอกบ้าน  การพาแม่ไปไหว้พระ  กิจกรรมสองอย่างนี้ถือโอกาสทำพร้อมกันในวันเดียว  บางปีที่ได้กลับบ้านก็นำดอกมะลิไปไหว้ท่าน  แม่ก็ดีใจแล้ว

ส่วนมากแล้วก็จะปฏิบัติกันประมาณนี้แหละครับ  ผู้เฒ่าผู้แก่เห็นลูกเห็นหลานไปเยี่ยมท่านก็มีความสุขแล้วล่ะครับ  หรือถ้าใครอยากแตกต่างจากคนอื่นก็ลองพาแม่ไปตรวจสุขภาพประจำปี  ขากลับแวะตลาดซื้อกับข้าวมาตอนเย็นก็เข้าครัวทำอาหารร่วมกัน  เสร็จแล้วมาทานข้าวร่วมกัน  ในขณะที่ทานข้าวก็เปิดเพลง “อิ่มอุ่น” คลอไปด้วยเบาๆ ผมว่าน่าจะเป็นบรรยากาศที่อบอุ่นสร้างความสุขให้กับทุกคนในครอบครัว…ผมก็รักแม่นะครับ

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments