707

ในช่วงบ่ายของวันแรกที่เข้ารับการอบรมการจ่ายเงินเบี้ยยังชีพ  ผู้จัดแบ่งกลุ่มให้ผู้เข้ารับการอบรมนำปัญหาของตัวเองมาพูดคุยกันในกลุ่ม  โดยที่ยังไม่ต้องมีคำตอบว่าต้องทำไง  ขอเพียงแค่ปัญหาเท่านั้น  แยกเป็นผู้สูงอายุ  คนพิการ  ผู้ป่วยเอดส์  และปัญหาในการทำงานด้านอื่นอีก  แล้วให้แต่ละกลุ่มไปนำเสนอปัญหาของตัวเองให้เพือนๆ ได้รับทราบกัน

เท่าที่ได้นั่งฟังในวันนั้น  ปัญหาในการจ่ายเงินเบี้ยยังชีพสำหรับผู้เข้าอบรมเบี้ยยังชีพ  รุ่นที่  2  ขอนแก่น  ถือว่าเป็นรุ่นของภาคอีสานปัญหายังไม่มากเท่าไรครับ  สอดคล้องกับวิทยากรที่บอกว่ารุ่นที่  1  พัทยาซึ่งเป็นรุ่นของภาคกลางและตะวันออกปัญหาที่นำเสนอมากกว่านี้  ผมเลยเกิดคำถามในใจว่า  จริงๆ แล้วนักพัฒน์ในภาคอีสานไม่มีปัญหาในการทำงานด้านการจ่ายเงินเบี้ยยังชีพจริงๆ เหรอ  หรือมีแล้วไม่บอก

…ถามเองแล้วก็ตอบเองว่า  มีโอกาสเป็นไปได้ทั้งสองอย่าง…

อย่าลืมว่าคนอีสานไม่เหมือนภาคอื่นๆ นะครับ  คนอีสานเป็นคนที่ไม่กล้าแสดงออก  ไม่กล้าพูด  ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น  เลยรอฟังว่าคนอื่นพูดมาตรงกับที่ตัวเองเจอมามั้ย  ถ้าเหมือนกันก็แล้วไป  ตีเนียนไป  แต่ถ้าไม่เหมือนกลับไม่กล้าถาม  กลัวคนอื่นหัวเราะ  กลัวคนฟังไม่เข้าใจถามกลับมา  กลัวเราตอบกลับไม่ได้  กลัวอธิบายไม่ถูก  กลัวไปหมด  สุดท้าย  ฝากคำถามไว้กับ เหน่ง  พอชอ ก็ได้วะ

หรืออีกกรณีหนึ่งคือ  ไม่มีปัญหาเกิดขึ้นจริงๆ  คนอีสานเขาเชื่อผู้นำนะครับ  บอกว่าให้ไปตรวจร่างกายมาใหม่แล้วจึงไปต่อบัตรคนพิการเขาก็เชื่อ  หมอว่ายังไงเขาก็ว่ายังงั้น  แต่ถ้าผู้นำเขาไม่เชื่อ  ก็ยุ่งสิครับ  ต้องอธิบายกันยาว  แถมอีกนิดหนึ่ง  มีบ้างเหมือนกันที่ไม่ถามเพราะกลัวคนอื่นรู้  โดยเฉพาะเมื่อตัวเองรู้ว่ามันผิดแต่ยังทำอยู่  ถามทำไมในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าคำตอบจะออกมาอย่างไร  ไม่ถามดีกว่า  ถามไปเดี๋ยวคนอื่นก็รู้หมดพอดีสิว่าฉันทำ

ยังไงรอดูรุ่นที่  5  อีกทีครับว่า  ตกลงปัญหาการจ่ายเงินเบี้ยยังชีพที่อีสานเป็นยังไง  ใครที่ยังไม่สมัครรีบด้วยนะครับ  จะอบรมวันที่  14-16  มิถุนายนนี้  แล้วเจอกันครับ

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments