VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

ผมเคยมาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนครครั้งหนึ่งนานมาแล้วสมัยที่จบปริญญาตรีมาใหม่ๆ เพื่อสอบสัมภาษณ์เป็นอาจารย์  พอกลับมาอีกครั้งในวันนี้เลยมีความคุ้นเคยอยู่บ้าง  จะมีไม่คุ้นก็คงเป็นผู้คนนี่แหละครับ  เยอะมาก

ทางมหาวิทยาลัยกำหนดให้ญาติบัณฑิตนำรถเข้าทางประตู  2  และ  4  เท่านั้น  แล้วประตู  4  ไม่ได้อยู่ติดถนนใหญ่ด้านหน้ามหาวิทยาลัย  แต่ต้องเลี้ยวรถเข้าซอยด้านข้าง  ญาติบัณฑิตส่วนใหญ่ไม่รู้หรอกครับ  ยกเว้นบรรดารถตู้ที่ถูกเหมาไป  ประตู  2  เลยมีโอกาศต้อนรับคนเยอะหน่อย  พอเข้าไปถึงสนามบอลที่เขาจัดไว้ให้เป็นที่จอดรถ  กลับเต็มซะอีก  เลยต้องวิ่งวนหาที่จอดแอบตามถนนที่แสนจะแคบ

VLUU L110, M110  / Samsung L110, M110

ในวันนั้นพอท่านลงจากรถเดินเข้าไปยังอาคารและลานที่เตรียมเต้นท์ไว้ให้พัก  ที่ทางมหาวิทยาลัยจัดไว้ให้นั้น  ท่านจะได้พบเห็นใบหน้าที่เปี่ยมสุขของทุกคน  โดนเฉพาะบรรดาพ่อแก่แม่เฒ่าที่บางทีเรายังนึกว่าพามาด้วยทำไม  แต่จริงแล้วแกนั่นเองที่ขอมาด้วยครับ  และเป็นอย่างนี้แทบจะทุกคน  บางคนบอกว่าเป็นหลานคนแรกที่ได้รับเลยมาซะหน่อย  กลัวว่าคนต่อไปร่างกายจะไม่ไหวต้องรีบมาซะตอนนี้  ฟังท่านบอกด้วยความดีใจแล้วเป็นสุขจริงครับ

ที่ผมชอบในงานนี้  นอกจากใบหน้าเปื้อนยิ้มอิ่มสุขของบรรดาพ่อแก่แม่เฒ่าที่เดินทางไกลมาเป็นกำลังใจให้ลูกๆ หลานๆ แล้ว  ยังมีแม่ค้าแม่ขายอีกหนึ่งครับ  แม้ว่าผมจะโดนขูดปีกไก่ถุงนิดเดียวถุงละ  50  บาทแต่ก็ยังชอบ  ชอบที่เขาเป็นแม่ค้าจริงๆ ครับ  ขายหมดทุกอย่างตั้งแต่พัดมือถือ  ไปจนถึงอุปกรณ์สำหรับบัณฑิตทั้งหลายแหล่  แถมพอมีฝนตกลงมาแกยังไปซื้อร่มที่ตลาดมาขายได้อีก…ชอบจริงๆ

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments