ใจไม่ค่อยปกติครับ  เมื่อวานนี้หลังเลิกประชุมน้องคนหนึ่งถอยรถเฉี่ยวรถผมแบบหนักหน่อย (แตผมเรียกว่าชนเลยละ) เลยคิดมาก  กลัวว่าเขาจะว่าเราใจร้ายหรือเปล่าที่เราให้เขาซ่อมให้  คนอื่นเขาจะมองว่าเมื่อรถเรามีประกันเราก็แจ้งประกันให้เขาซ่อมให้แบบไม่มีคู่กรณี  ซึ่งเจ้าของรถตัวจริงไม่ยอม  ไม่ว่าใครจะว่ายังไง  เพราะเขาเป็นคนจ่ายค่าประกัน  แล้วเมื่อเกิดเหตุการณ์อย่างนี้เบี้ยประกันเพิ่มแน่นอนครับ  เพราะรถมีประวัติการชน  การเครม  กลัวอย่างเดียวคือกลัวคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องนี่สิจะมาบอกว่า  ทำไมไม่อย่างนั้น  ทำไมไม่อย่างนี้…ช่างยุ…

กลับมาถึงบ้านไปค้นหาภาพเก่าเมื่อคราวไปอบรมวิทยากรกระบวนการสักสองสามปีที่ผ่านมา  ไม่เจอแฮะ  หลังๆ มานี้  ผมห่างหายจากวิทยากรกระบวนการไปเยอะทีเดียวครับ  ในการทำแผนชุมชนก็ไม่ค่อยได้ใช้กระบวนการในการให้ได้มาแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วยสักเท่าไร  เหมือนกับมันจะรู้แนวทางกันระหว่างวิทยากรกระบวนการกับชาวบ้านผู้มาร่วมประชุม  คล้ายๆ กับที่เราไปอบรมแล้วอาจารย์พรชัยให้เราฝึกการทำแผนชุมชนนั่นแหละครับ

เมื่อวิทยากรกระบวนการเริ่มเดินไปตามกระบวนการ  เราที่เล่นเป็นชาวบ้านก็มองออก  เรียกว่าดูทางมวยออกว่าจะเดินไปทางไหน  มันเลยทำให้ไม่สนุกทั้งสองฝ่าย  เอาไว้ให้ผมไปอบรมอีกครั้งดีกว่า  แล้วค่อยกลับมาทดลอง  ทดสอบวิทยายุทธ  แนวทางใหม่ๆ ที่อาจารย์พรชัยคิดค้นมาป้อนให้  บางทีการไปอบรมมันเหมือนกับการไปกระตุ้นให้เราตื่นเหมือนกันนะครับ

คราวที่ผมไปอบรมวิทยากรกระบวนการ รุ่นที่ 4 น่าจะเป็นปี 52 หรือ 53 นี่แหละครับ  สนุกสนานกันทีเดียว  กลับมาแล้วยังได้ใช้ประโยชน์อีกหลายงานทีเดียว  แม้จะไม่เป็นกระบวนการแต่ก็ทำให้พูดได้คล่องขึ้น  อย่างภาพประกอบ  ผมเป็นวิทยากรประจำกลุ่มในฐานการเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงครับ  กำลังเล่าเรื่องทุนในชุมชน  อืมมม…คิดถึงวิทยากรกระบวนการ

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments