ห่างหายไปสองวันเป็นเพราะสถานการณ์บ้านเมืองของเราไม่ปกติครับ เขียนหยอกเย้าไปว่าให้ฝึกถนอมอาหารเผื่อเกิดสงครามกลางเมือง เป็นไปตามที่พูดจริง ๆ ครับที่อุดรมีคนบุกเผาศาลากลาง เทศบาล สถานที่ราชการอื่น ๆ ด้วย
เข้าเรื่องของเราดีกว่าครับ
คนพอชอหลายคนคงคุ้นเคยกับข้อห้ามเหล่านี้แล้ว แต่ก็อยากเล่าให้ฟังอีกรอบ ถือซะว่าเป็นการบันทึกไว้เตือนความจำแล้วกันครับพี่น้อง ผมขอแจกแจงเป็นข้อ ๆ อย่างนี้ครับ
ภาพเก่าเอามาโชว์อีกทีแล้วกัน
1. อย่าขัดกับพระ ในสังคมชนบท พระเป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมาก ชาวบ้านบางคนเชื่อพระมากกว่านายอำเภออีก ถ้าหากว่าคนพอชอขัดกับพระเมื่อไร งานที่ต้องการความร่วมมือกับชาวบ้านจะเป็นอย่างไรล่ะครับ
2. อย่าปะทะกับนักข่าว นักข่าวนี่ผมไม่ได้หมายถึงนักข่าวจริงอย่างเดียวนะครับ ผมยังหมายถึงคนที่ทำตัวเป็นนักข่าว คนที่ทำตัวเป็นผู้กระจายข่าวให้คนอื่นรู้ในหมู่บ้านหรือชุมชนนั่นล่ะครับ ให้หลีกหนีคนประเภทนี้ให้ไกล เดี๋ยวเป็นข่าวขึ้นมาจะยุ่ง
3. อย่าก้าวร้าวนักการเมือง ถึงไม่ใช่นักการเมืองก็ไม่ควรก้าวร้าว คนพอชอที่อยู่ท้องถิ่นคงไม่มีปัญหาสักเท่าไรในข้อนี้ เพราะทำงานร่วมกับนักการเมืองท้องถิ่นอยู่แล้ว ห่วงแต่ความสนิทสนมมากเกินไปจะทำให้เกิดการก้าวร้าวโดยไม่รู้ตัวก็ได้
4. อย่ามีเรื่องกับชาวบ้าน ข้อนี้ชัดเจนตรงไปตรงมา คงไม่ต้องแปลอีกแล้วครับ อย่าไปมีเรื่องกับชาวบ้านเด็ดขาดครับ ขอย้ำ
5. อย่าค้านประชาชน ข้อนี้ต่อเนื่องจากข้อที่แล้วครับ นอกจากไม่ให้มีเรื่องกับชาวบ้านแล้ว ต้องไม่ค้านประชาชนด้วย ไม่ว่าประชาชนต้องการอะไรก็ห้ามค้าน เขาอยากได้อะไร จัดให้เลย
แนวทางแบบนี้ไม่จำเพาะเจาะจงแค่คนพอชอเท่านั้น คนที่ทำงานที่เกี่ยวข้องกับชาวบ้านหรือมวลชน สามารถนำไปปฏิบัติได้ด้วยครับ
nengneng on 
พ่อปัน ปัน on 
