ผมได้หลักคิดเรื่องนี้มาจากหัวหน้าสนเมื่อคราวอบรมการจัดสวัสดิการครับ  แรกที่แกเล่าให้ฟังผมฟังไม่รู้เรื่องเพราะแกเล่นทับศัพท์ภาษากลาง  แต่พอแกแหลงใต้ได้เรื่องเลยครับ  และก็มีน้องๆ นักพัฒน์จากภาคใต้แปลให้ฟังพร้อมอธิบายเพิ่มเติมเลยทำให้รู้เรื่อง  แถมแกยังนำมาเล่าประกอบในการเรียนรู้วันสุดท้ายอีก  พลอยทำให้คนอื่นรับรู้ไปด้วย

แกบอกว่าที่ครอบครัวบ้านเรามันวุ่นวายอย่างนี้เป็นเพราะสี่คำข้างต้นนี้แหละ  กินคนหน  คือกินข้าวไม่พร้อมกันกินคนละหนตามภาษาใต้  ไม่มีสักครั้งที่พ่อ  แม่  ลูก จะได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน การได้ทานข้าวพร้อมกันพ่อ แม่ ลูก มันทำให้ครอบครัวอบอุ่น  ได้พูดคุยกันระหว่างครอบครัว  พ่อเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง  แม่เล่าเรื่องนั้นให้ฟัง  ลูกเล่าเรื่องโน้นให้พ่อกับแม่ฟัง  เหมือนกับเป็นการปรึกษาหารือกลายๆ ครับ  ความสัมพันธ์ของคนในครอบครัวจะอบอุ่น  ลูกไม่อายที่จะปรึกษาพ่อแม่  เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นมันทำให้แก้ไขได้ทัน

นอนคนแหง  หมายถึง  นอนคนละแห่ง  พ่อนอนโรงแรม  แม่นอนที่บ้าน  ลูกนอนบ้านเพื่อน  อย่างนี้แล้วจะเอาเวลาไหนไปคุยกัน  อันต่อมา  ถามไม่แหลง  เมื่อไม่ได้คุยกันไม่ได้เห็นหน้ากัน  คนในครอบครัวก็เหมือนคนแปลกหน้า  ถามอะไรลูกก็ไม่ตอบ  ถามพ่อก็ไม่ตอบ  ในที่สุดมันก็จะต่อมาถึง  ไปไหนไม่บอก  คือจะไปไหนมาไหนไม่บอกกัน  เรื่องทั้งหมดทั้งหลายทั้งปวงมันก็เริ่มมาจากข้อแรกนั่นแหละครับ

แต่ผมลืมถามหัวหน้าสนว่าท่านมีวิธีจัดการอย่างไรกับเมียหลายคน (ฮา)

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments