มีคนบอกเอาไว้ว่า  ลักษณะนิสัยเฉพาะของคนไทยคือไม่ค้นคว้า  ไม่อ่าน  แต่ชอบที่จะถามและขอ วงเล็บไว้นิสหนึ่งว่า  กับคนอื่น ที่ไม่ใช่คนใกล้ตัวที่รู้เรื่องดีอย่างท้องถิ่นอำเภอ  สังเกตุได้จากกลุ่มชมรมพัฒนาชุมชนบนเฟสบุ๊คครับ  บางครั้งผมก็ขำ  ขำที่คนถามไม่ยอมเข้าไปค้าหาดูในเวบชมรมฯก่อน  ครั้นจะเข้าไปบอกทุกครั้งว่าที่เว็บของชมรมฯมีนะมันก็เหมือนกับไปหักหน้าเขา  หรือเขาอาจจะเข้าไปดูแล้วแต่ปรับใช้ไม่เป็นก็เป็นได้

ที่พูดอย่างนี้ไม่ใช่ว่าผมเก่งกาจอะไรนักหนา  ผมก็เหมือนกับคนอื่นๆ แหละครับ  เพียงแต่ผมนำแนวทางไปปรับใช้ซึ่งผิดบ้างถูกบ้าง  เป็นการลองผิดลองถูก  ผมถึงต้องไปอบรมทุกปีเพื่อเป็นการหาความรู้ใส่ตัว  ซึ่งหากศึกษาเองมันก็สามารถทำได้  แต่มันใช้เวลานานกว่า  ไปอบรม 1 ครั้งเหมือนศึกษาเอง 1 ปี – สำนวนนิยายกำลังภายในเชียว

เวลาที่ผมไปอบรมมักจะมีเพื่อนๆ ถามผมว่า  ทำไมเค้าไม่ได้หนังสือ  ผมบอกว่าทำไมต้องรอหนังสือล่ะ  ถ้าคุณรอหนังสือสั่งการให้คุณไปอบรมแสดงว่าคุณถูกบังคับไป  ถ้าคุณอยากไป  สมัครไปสิครับ  พอมีหนังสือตอบรับมา  จั่วหัวถึงนายกบอกว่าคุณจะต้องไปอบรมนั่นนี่  นายกไม่ขัดอยู่แล้ว  อยู่ที่คุณล่ะครับว่าอยากไปมั้ย

นอกจากเป้าหมายที่ผมตั้งไว้เมื่อไปอบรมทุกครั้งคือ  ได้รู้จักเพื่อนใหม่อย่างน้อย 5 คนแล้ว  ถ้าเราเข้าฟังไม่หนีไปไหนความรู้เรื่องที่วิทยากรบรรยายมันไม่หนีไปไหนหรอกครับ  อย่างคราวนี้  หลักสูตร “กลยุทธ์การจัดสวัสดิการและสงเคราะห์ชุมชน” ผมอยากรู้เพิ่มเติมคือแหล่งทุนครับ  เราคนพอชอต้องยอมรับว่างานทางด้านนี้ผู้บริหารเขาไม่ค่อยเห็นความสำคัญหรอกครับ  ข้อบัญญัติปี 56 ที่ผ่านไปนั่นโดนตัดทิ้งไปครึ่งต่อครึ่ง  เราต้องเสาะหาแหล่งเงินทุนที่เขาจะให้เรานำมาทำกิจกรรมในส่วนนี้เอง

วันที่ 20 – 24 สิงหาคม 2555 ผมมีอบรมที่โรงแรมไมด้าวิตี้ หลักสี่ครับ  รอติดตามเรื่องราวต่างๆ ได้ที่นี่ทุกวันนะครับ  ผมจะรายงานข่าวความเคลื่อนไหวในแวดวง คนพอชอ ท้องถิ่นมาให้ท่านทราบทุกวันที่นี่ที่เดียว  วงเล็บว่า ถ้ามีสัญญาณไวไฟนะ (ฮา)

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments