มีเพื่อนข้าราชการท้องถิ่นหลายคนเรียกตัวเองว่าเป็น ข้าราชการชั้นสองบ้าง ข้าราชการลูกเมียน้อยบ้าง เพราะน้อยอกน้อยใจที่ท้องถิ่นไม่ได้รับการเหลียวแลเลย คิดดูสิครับ ขนาดรัฐธรรมนูญระบุไว้แท้ ๆ ว่า พ.ร.บ.ระเบียบบริหารงานท้องถิ่นต้องจัดทำให้แล้วเสร็จภายในกี่ปี จนถึงตอนนี้ผ่านมาแล้วกี่ปี ผ่านมาแล้วกี่รัฐบาล เลยระยะเวลาที่กำหนดไว้มาแล้วก็ยังอยู่ที่เดิม อีกหน่อยคงเห็นประธานชมรมพัฒนาชุมชน อปท. ไปอดข้าวประท้วงหน้าทำเนียบ

สิ่งที่ข้าราชการท้องถิ่นหลายคนเป็นกังวลมีอยู่สองสามเรื่องครับ  เรื่องแรกคือเรื่อง การบริหารงานบุคคลในท้องถิ่น ที่ให้อำนาจของผู้บริหารท้องถิ่น หรือ นายก ไว้แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ตั้งแต่เรื่องการบรรจุแต่งตั้ง ให้ความดีความชอบ เลื่อนขั้น ให้ออก เป็นต้น บรรจุก็เรียกรับเงิน ย้ายก็เรียกรับเงิน แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นทุกคนทุกที่นะครับ บางคนบางแห่งยังไม่เป็นแบบนี้ เรียกว่าถ้าใครเจอนายกที่ดีมีคุณธรรมถือว่าโชคดีไป

อีกเรื่องหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง การบริหารงานบุคคลที่ผมเชื่อว่าเพื่อนข้าราชการท้องถิ่นคงจะสังเกตุเห็นเหมือนผมคือ หากมีการเลือกตั้งใหม่ นายก อบต. เปลี่ยนใหม่ ปลัด อบต. อยู่ไม่ได้ครับ ก็ปลัดเป็นผู้อำนวยการเลือกตั้ง พอเลือกตั้งเสร็จคนที่สอบได้ถ้าเป็นคนใหม่ก็บอกว่าปลัดไม่ช่วยตัวเอง คนที่สอบตกก็บอกว่าปลัดไม่เป็นกลาง เอากะเค้าสิ

เรื่องที่สองที่สร้างความกังวลให้ข้าราชการท้องถิ่นคือ เรื่องการจ่ายตรงในสวัสดิการรักษาพยาบาลที่ข้าราชการท้องถิ่นยังไม่ได้รับสิทธินี้ ชาวท้องถิ่นยังเป็นประเภท “เบิกได้จ่ายก่อน” อยู่ ข้าราชการท้องถิ่นท่านใดที่มีพ่อ แม่ ลูก เมีย หรือตัวเองป่วยเป็นโรคร้ายแรงค่ารักษาแพง คงจะรู้ตัวดีว่านายกไม่ปลื้มแน่นอน เพราะค่ารักษาพยาบาลปีละ 5 แสนนี่บดบังงบประมาณในการพัฒนาท้องถิ่นส่วนอื่นไปมากพอสมควร

ส่วนเรื่อง พ.ร.บ.ระเบียนบริหารงานข้าราชการท้องถิ่น จะยังไม่พูดถึงเพราะทราบมาว่ากำลังยกร่างอยู่ ทั้งร่างของรัฐบาล และร่างของสมาพันธ์ปลัดฯ ก็รอดูกันต่อไปว่ารัฐบาลจะมีความจริงใจกับคนท้องถิ่นมากขนาดไหน ตอนนี้กำลังลดอาหารอยู่ครับ เผื่อได้ไปเป็นเพื่อนประธานชมรมพัฒนาชุมชน อปท. อดข้าวประท้วง (ฮา)

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments