มันเป็นการเอาคำพูดของคนแก่คนเฒ่าอีสานบ้านเฮามาล้อด้วยความรักน่าเอ็นดูของภาษาบ้านเฮา  ผู้เฒ่าบ้านเรามักจะพูดเพื่อสื่อถึงใครหลายคนที่ไม่ได้เรียนหนังสือ  หรือเรียนแต่ไม่เก่ง  ตกแล้วตกอีก  ซึ่งก็คือไม่รู้หนังสือแต่ท่านพูดในแบบอีสานบ้านเฮาว่า  “มันไม่ได้หนังสือ”  บางคนอาจจะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า  “ปึก”

ฉะนั้นเวลาที่ผมและผองเพื่อน  พช.อปท.  แถวอำเภอเพ็ญสอบถามเรื่องงานเรื่องการกันและต้องการอ้างอิงหนังสือสั่งการต่าง ๆ มักจะถามหาหนังสือกัน  ถ้าใครหลงตอบมาว่า  “ไม่ได้หนังสือ”  จะโดนเพื่อน (ที่จ้องเล่นอยู่แล้ว) อำเรื่องไม่ได้เรียนหนังสือบ้างล่ะ  เรื่อง  “ปึก”  บ้างล่ะ  ผมนี่โดนเป็นประจำ (ฮา)

ปกติผมมักจะเข้าเว็บกรมเพื่อตรวจสอบหนังสือราชการกรมส่งเสริมฯ  และเว็บของสำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดอุดรเป็นประจำ  โดยเข้าไปที่เว็บกรมมากกว่า  และถ้ามีหนังสือสั่งการที่เกี่ยวข้องกับเราก็จะโหลดหรือพิมพ์มาเก็บไว้ก่อน  ถ้าจังหวัดส่งตามมาค่อยสั่งพิมพ์และลงรับ

อย่างหนังสือโครงการอบรมเสริมสร้างเครือข่ายงานพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ  ผมโหลดไว้แล้วนำแบบตอบรับมากรอกและส่งกลับโดยที่ไม่ต้องรอหนังสือแบบที่ลงรับเรียบร้อย  คือส่งแบบตอบรับไปก่อนเพราะเรารู้ว่าหนังสือจากจังหวัดจากอำเภอเดี๋ยวก็ตามมา  และมีเพื่อนในอำเภอเดียวกันแจ้งมาว่าให้สมัครให้ด้วยเพราะความเร็วเน็ตของสำนักงานเค้าไม่ดีผมก็ทำให้

พอประกาศรายชื่อออกมาเราทั้งสองคนมีชื่อในรายการครับ  ขณะที่คนอื่น ๆ รอหนังสืออยู่สมัครแล้วไม่มีชื่อ  หรือบางคนยังไม่ได้สมัครเลยเต็มแล้วทั้ง  4  รุ่น  ไม่ได้ไปไม่เป็นไรครับ  ผมจะมาเล่าให้ฟังในนี้แหละ  โปรดติดตามด้วยความระทึกในหัวใจ

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments