14.00  น.  ผมขับรถออกจากสำนักงานเพื่อไปเจรจาปรับเปลี่ยนโปรโมชั่นเน็ตกับทีโอทีหวังจะแลกซื้อเราเตอร์ในราคาห้าร้อยกว่าบาท  นึกขึ้นได้ว่าจะส่งพัสดุให้หลานกับยายทางพิจิตรเลยแวะไปรษณีย์เพ็ญซะหน่อย  พอไปเจอน้ำเสียงและหน้าตาเจ้าหน้าที่ผมวิ่งออกมาเกือบไม่ทัน

ผมไม่ได้มีกิจกับที่ทำการไปรษณีย์ประจำนะครับจะได้รู้งานคล่องไปซะหมด  เมื่อไม่รู้อะไรก็ต้องถามเป็นธรรมดา  พอเจอน้ำเสียงแบบนั้นผมเหลือบไปมองผู้มาใช้บริการ  เจอแต่คนแก่เต็มไปหมด  แล้วเค้าจะคุยกับเจ้าหน้าที่รู้เรื่องได้ไงเนี่ย  ระหว่างที่จ้ำอ้าวออกมาผมคิดว่าเค้าคงยังไม่ได้ทานข้าวเที่ยงน่ะครับ  เลยโมโหหิว

ก่อนถึงนาข่าฝนเทลงมายังกะว่าไม่เคยตก  ทำให้ขับรถได้ช้ามากกว่าจะถึงทีโอที  แล้วยังหาที่จอดรถยากอีกต่างหาก (ความจริงที่จอดรถน่ะมีแต่ผมอยากจอดใกล้ ๆ ทางเข้าจะได้ไม่เปียกฝนมาก) แถมโปรโมชั่นที่จะเปลี่ยนก็เปลี่ยนไม่ได้  เพราะสำนักงานผมอยู่ไกลเกินไปทำได้แค่นั้น  2  Mbps  ไม่เป็นไรครับอย่างน้อยเจ้าหน้าที่ที่นี่ก็ยิ้มแย้มแจ่มใส  ขอแลกซื้อเราเตอร์แล้วกัน  คนใช้โน๊ตบุ๊กจะได้ไชโย

ออกจากทีโอทีเข้าไปให้ไปรษณีย์ตรงข้ามศาลากลางเพื่อให้เขาแก้ตัวใหม่  ก็ไม่เห็นเค้าเป็นเหมือนที่เพ็ญนะครับ  หรือว่าจะหิวจริง ๆ

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments