เย็นวาน ทิดเคน ชายหนุ่มผู้ที่ทิ้งอาชีพวิศวกรโรงงาน  หันมาทำตามฝันของตัวเองด้วยการประกอบอาชีพเกษตรกร  แวะมาเยี่ยมที่บ้านครับ  โดยเขายกความดีความชอบให้กับญาติทางฝ่ายภรรยาที่เจ็บไข้ได้ป่วยจนต้องมานอนโรงพยาบาล  ทำให้เขาเกษตรกรผู้ขยันหลบจากการเฝ้าไข้มาถามไถ่ทุกข์สุขกับผมได้

ทิดเคนเล่าให้ผมฟังว่าเขาเพิ่งลงยางเสร็จไปเมื่อสองเดือนที่แล้วในพื้นที่สิบไร่  ผมถามเขาว่าแล้วที่เหลือล่ะ (ผมผมายถึงที่ดินของเขา…ที่ผมรู้ว่ามีหลายสิบไร่) ค่อย ๆ ลงไปตามกำลังทรัพย์ก็ได้  เขาตอบว่ากลัวว่าจะทำไม่ไหว  กำลังหลักคือเขา  มีเมียเป็นผู้ช่วย  แล้วเมื่อลูกโตขึ้นเรียนหนังสือจบ (หรืออาจจะไม่จบ) เขาก็คงไปตามทางของเขา (ลูก)  แน่นอนว่าเส้นทางนั้นคงไม่ใช่การทำนาหรือกรีดยางเป็นแน่…ทิดเคนมั่นใจอย่างนั้น

เขา (ทิดเคน) ทักผมว่า  หน้าตาดูอิ่มเอิบดูมีความสุข  น่าจะเป็นเพราะเงินเดือนข้าราชการขึ้น  5  %  ผมบอกไปว่าที่หน้าตาอิ่มอย่างนี้เป็นเพราะผมอ้วนขึ้นอีก  5  %  ต่างหาก  ส่วนเงินเดือนขึ้นนั้นก็รอหนังสืออย่างเป็นทางการอยู่  ไม่รู้ว่าจะได้จริงหรือเปล่า  ได้ยินมาว่านายกจะยุบสภาแล้วนี่

ทิดเคนหัวเราะก๊ากเลย…

เขาเป็นคนยิ้มง่าย  หัวเราะเสียงดัง  และมองโลกในแง่ดีเสมอ  แม้จะมีความทุกข์สักเพียงไหนผมก็ไม่เคยเห็นความสิ้นหวังในตาเขา

ป.ล.  ผมบอกกับทิดเคนว่า  ขออนุญาตินำบางส่วนของการพูดคุยมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังในบล็อกคนพอชอ เขาบอกว่าตามสบาย  แต่ห้ามนำรูปเขามาลงประกอบถ้าอยากลงจริง ๆ ให้นำรูปอีกคนมาลงแทน  และห้ามบอกชื่อจริงพร้อมทั้งที่อยู่  เขากลัวว่าชีวิตที่สงบ  สุข  ของเขาและลูกเมียจะเป็นเหมือนเคนอีกคน

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments