บรรยากาศในตอนเช้าที่โคกกลางช่วงนี้คือ  พ่อ แม่ ผู้ปกครอง  พากันไปหาซื้อข้าวปลาอาหารที่ร้านขายของชำประจำหมู่บ้าน  บางคนซื้ออาหารสดไปประกอบอาหารเองที่บ้าน  บางคนซื้อหาอาหารสำเร็จเพื่อเตรียมไว้ให้ลูกหลานทานก่อนไปโรงเรียน  รวมทั้งเตรียมสำหรับตัวเองในการลงไปเตรียมที่นาสำหรับหน้านาที่จะมาถึงในอีกไมากีสัปดาห์นี้

ร้านโชห่วย  ร้านขายของชำ  หรือชาวบ้านแถบนี้เรียกว่าร้านค้านี่  ผมไม่แน่ใจนักว่าที่ตำบลโคกกลางจะเหมือนกับที่ในเมืองอุดรหรือเปล่า  คำว่าเหมือนในความหมายของผมคือ  ร้านค้าโชห่วยเหล่านี้ค่อย ๆ ล้มหายตายจากไปที่ละร้านสองร้าน  ร้านที่ยืนหยัดอยู่ได้ต้องทำเหมือน  7 – 11  ละครับ  คือเปิดตลอด  24  ชั่วโมง  แล้วนำวิถีชีวิตความเป็นคนท้องถิ่นมาสู้  นั่นคือการพูดคุยสอบถามทุกข์-สุขกัน  ไม่ใช่พูดเหมือนหุ่นยนต์ที่ลงโปรแกรมไว้

ตอนนี้ผมยังมองไม่ออกหรอกครับว่า  7 – 11  และ  Lotus  Express  ที่รุกคืบเข้ามาสูอำเภอต่าง ๆ มากขึ้นนี่มีผลกระทบกับร้านค้าในหมู่บ้านเหมือนกับที่ตัวเมืองอุดรหรือเปล่า  อาจจะไม่กระทบมากนักนะครับ  ในหมู่บ้านมักจะมีการมานั่งพูดคุยกันเรื่องนั้น  เรื่องนี้ที่ร้านค้าอยู่  ความเป็นอยู่แบบนี้น่าจะยังมีเหมือนเดิม  แต่ร้านโชห่วยที่อำเภอนี่สิครับน่าเป็นห่วง

ตอนนี้มีการถมที่ขนาดใหญ่เกิดขึ้นที่อำเภอเพ็ญ  ชาวบ้านแถวนั้นเล่าว่าจะเป็นสถานที่ก่อสร้าง  Lotus  ที่กว้างขนาดนั้นถ้าสร้างจริงผมว่าน่าจะขนาดยูดีหรือไม่ก็อาจจะโตขนาดเลี่ยงเมืองก็เป็นได้…

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments