หลังจากที่ มองหาสี่ล้อคู่ใจ พร้อมทั้งตกลงปลงใจว่าจะเอาคันนี้แหละ  ทางคนขายเขาก็โทรแจ้งให้ ไปรับรถ ผ่านมาไม่ถึงปีมีเหตุให้ต้องโมโหให้ตัวเองและคู่กรณีทั้ง ๆ ที่ ตากระตุกบอกเหตุ แล้วก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย  จนถึงวันนี้ได้เวลาดีลางานไปจัดการธุระที่ขอนแก่นซะที

งานแรกคือต้องไปโอนรถกระบะคันเก่าที่ยังเป็นชื่อของพ่ออยู่  โดยไปจัดการธุระที่สำนักงานข่นส่งอำเภอชุมแพ  ผ่านถนนสายศรีบุญเรือง-ชุมแพ  ที่ตลอดการเดินทางเจอแต่รถอ้อยทำให้การเดินทางมีความล่าช้าไปบ้าง  แต่ทำอะไรไม่ได้หรอกครับ  เพราะผมไม่ได้เอารถคันที่จะโอนไปให้เขาตรวจสภาพ  ด้วยเข้าใจว่าเราตรวจตอนเสียภาษีแล้วนี่ไม่จำเป็นต้องนำไปอีก  เลยไม่ได้ทำอะไร  แค่รู้สึกว่าที่นี่บริการแย่กว่าที่ข่นส่งอำเภอเพ็ญแล้วก็ทำให้เราจำไว้ว่าเราจะบริการชาวบ้านอย่างไร

หลังจากนั้นเข้าไปที่ TOYOTA แก่นนครเพื่อเคลมประกัน  อารมณ์ต่างกันกับที่ชุมแพเมื่อตอนเช้าอย่างกะฟ้ากับเหวเลยครับ  เจ้าหน้าที่เข้ามาคุยกับเรา  ลงข้อมูล  แล้วแจ้งเราเลยว่าจะเอารถเข้าจอดวันไหน  ได้ตอนไหน  หรือจะเอาไปที่อุดรฯก็ไม่มีปัญหา  ผมนึกในใจว่าใช่หรือเปล่าหนอ  ก็เราซื้อรถที่ขอนแก่นแต่เอาเข้าซ่อมที่อุดรกลัวอารมณ์เค้าน่ะครับ  เอาวะวันเสาร์นี้คงรู้กัน

nengneng

nengneng

นักพัฒนาชุมชน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
รองประธาน ชมรมพัฒนาชุมชนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (แห่งประเทศไทย)
ลูกของแม่ และเพื่อนของท่าน
nengneng

comments

comments