ผมนั่งอยู่ตรงนี้มานานมากแล้ว มองออกไปด้านนอกหน้าต่างดูเหมือนฝนจะตก ไม่รู้ว่าเป็นฤดูไหนกันแน่ เด็ก ๆ บางคนปั่นรถถีบออกมานอกนอกรั้วบ้าน โดยมีแม่คอยวิ่งตามประกบ น้อง ๆ นักศึกษาทั้งชายและหญิงจับกลุ่มนั่งคุยกันอยู่หน้าบ้านที่เช่าอยู่ คนหนุ่มและคนแก่สามสี่คนพากันเดินออกกำลังกาย ภาพต่าง ๆ เหล่านี้ผมเห็นจนชินตาแล้ว หลังจากนั่งคิดเรื่องโม้เขียนบล็อกมานาน ก็บล็อก เรื่องโม้ เรื่องบ่น ของคนพอชอ nengnengneng.net นี่ล่ะครับ
เอาภาพนี้ไปก่อนละกัน
งานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มันก็เหมือนกับอำเภอที่ย่อส่วนลงมาให้มันเหลือแค่ตำบล ส่วนราชการก็เหมือน ๆ กันครับ เพียงแต่ว่าในตอนนี้มันยังมีไม่ครบเหมือนอำเภอเท่านั้นเอง อย่างคนทำงานด้านสาธารณสุขในสำนักงานของผมก็ไม่มีโดยตรง ทำให้ผมได้รับมอบหมายให้ดูแลในเรื่องนี้ (ปลัดเห็นชอบมอบพอชอ) ในตอนนี้กำลังดูเกี่ยวกับงานกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น ที่ทาง สปสช.โอนเงินมาให้เรียบร้อยแล้ว แต่เงินสบทบอีกสามสิบเปอร์เซนต์กำลังจะนำเข้าบัญชี มีคำถามตามมาว่าเงินงบประมาณนี้จะนำไปทำอะไรได้บ้าง
การใช้เงินงบประมาณกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น ใช้ตามวัตถุประสงค์ของการดำเนินงานของกองทุนหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่น เช่น สนับสนุน ส่งเสริม การจัดบริการสาธารณสุขของหน่วยบริการ โดยเน้นเรื่อง การสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อสุขภาพและการดำรงชีวิต และอื่น ๆ อีกครับ เห็นงานของพอชอหรือยังครับว่ามันมีมากมายขนาดไหน แต่ก็ยังหาเรื่องมาโม้ที่ nengnengneng ไม่ได้เหมือนกัน…ขอบอก
หมออนาเมา on 
nengneng on