หน้าที่การงานที่ทำอยู่ตอนนี้ จะบอกว่าสบายมันก็บอกได้ไม่เต็มปาก จะบอกว่าไม่ลำบากก็พูดได้ไม่เต็มคำ มันก็มีทั้งสองอย่างปะปนกันไป ออกพื้นที่พบปะกับชาวบ้านไปพูดเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงให้ชาวบ้านฟัง ชาวบ้านเขาฟังแต่เหมือนเขาไม่ได้ยิน ชาวบ้านบางคนรู้ว่าเศรษฐกิจพอเพียงคือการปลูกผักสวนครัวไว้กินเอง เหมือนกับที่เขากำลังทำอยู่ และเขาก็ทำกันอย่างนี้มานานหลายนานแล้ว ไอ้สามห่วงสองเงื่อนไขอะไรนั่นเขาไม่รู้หรอกครับ แต่การดำเนินชีวิตของเขาในตอนนี้ มันเป็นอย่างนั้น อย่างพอเพียง
เท่าที่ nengnengneng ได้ออกไปพูดคุยกับชาวบ้าน ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาในตอนนี้ก็พอมีพอกิน ไม่ได้เดือดร้อน แต่ก็อยากจะมี (รวย) มากกว่านี้อยู่ บางครั้งบางหนมันก็พอทนได้ แต่พอเห็นเพื่อนบ้านเขาไปเมืองนอกเมืองนากลับมาร่ำรวยนี่ซี มันยั่วใจเหลือเกิน อยากไปเหมือนอย่างเขาบ้าง บางคนไม่ใช่แค่ใจอยาก ไปกู้หนี้ยืมสินเขามาเดินเรื่องกับนายหน้าหาคนไปทำงานเมืองนอก ได้ไปดังใจหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง บางคนกลับมาแล้วหนี้สินยังไม่หมดต้องขายที่ดินทำกินไปก็มาก ยังดีที่เหลือที่ปลูกบ้านอยู่ตอนนี้ nengnengneng ได้ยินแล้วได้แต่ยิ้มปลอบใจกันไป
ชาวบ้านนั้นถ้าหากว่าไม่ได้ทะเยอทะยานอะไร ขอแค่มีที่ทำกิน (เอาไว้ปลูกข้าวกิน) ได้ลุ้นว่าน้ำฝนจะมีมากหรือน้อย ข้าวจะราคาดีมั้ย ชาวบ้านเขามีความสุขจะตาย แต่ถ้าเมื่อไรก็ตามที่อยากได้ อยากมีเหมือนอย่างเพื่อนบ้านแล้วล่ะก็ เตรียมใจไว้เป็นทุกข์ได้เลย ไม่ได้หมายความว่าจะทำอย่างเขาไม่ได้ แต่ความไม่พอในใจมันจะมีมากขึ้น มากขึ้น ในเมื่อใจมันไม่พอมันจะเป็นสุขได้อย่างไรล่ะ มันต้องทุกข์อยู่แล้ว เขาถึงบอกกันว่าการเตรียมความพร้อมสู่ความพอเพียง ไม่มีอะไรยากมากไปกว่าการเตรียมใจ ใจต้องพร้อมที่จะลด ใจต้องพร้อมที่จะเลิกสิ่งของฟุ่มเฟือยต่าง ๆ ที่เราเคยทำ ที่เราเคยปฏิบัติ ต้องหยุดให้ได้
พอเพียง ต้องท่องไว้ว่าพอเพียง เอาง่าย ๆ อย่างนี้ก็ได้ครับ สำหรับใครที่อยากเริ่มต้นสู่ความพอเพียง ผมแนะนำให้ทำบัญชีครัวเรือนก่อน เริ่มต้นที่บัญชีครัวเรือนก่อน ได้มาจด จ่ายไปจด ทำให้เป็นนิสัย ได้มาจด จ่ายไปจด ขั้นตอนต่อไปเดี๋ยวค่อยมาว่ากันในตอนต่อ ๆ ไป



